مقایسه اثر درمانی لیزر کم توان با تزریق متیل پردنیزولون موضعی در درمان پلانتار فاشئیت یک طرفه
چکیده
سابقه و هدف: فاشئیت پلانتار عامل 11 تا 15 درصد درد پا در بزرگسالان است. تزریق کورتیکواستروئید یک درمان شایع برای فاشئیت پلانتار است که علاوه بر داشتن اثر درمانی کوتاهمدت دارای عوارض نیز میباشد. این مطالعه با هدف مقایسه اثر درمانی لیزر کمتوان با تزریق متیل پردنیزولون در فاشئیت پلانتار یکطرفه صورت گرفت. مواد و روشها: در این مطالعه کارآزمائی بالینی 40 بیمار با فاشئیت پلانتار یکطرفه بهصورت تصادفی به دو گروه 20 نفره تقسیم شده و در گروه اول ترزیق موضعی 40 میلیگرم متیل پردنیزولون و در گروه دوم 10 جلسه لیزرتراپی کمتوان انجام شد. سپس، میزان درد و خشکی صبحگاهی مورد ارزیابی قرار گرفت. نتایج: 5/42 درصد بیماران مرد و 5/57 درصد زن بودند. 55 درصد فاشئیت راست و 45 درصد چپ داشتند. میانگین سن بیماران 98/52 سال و میانگین طول مدت بیماری 38/32 هفته بود. در مردان بیشتر درگیری پای راست و در زنان درگیری پای چپ دیده شد. طول مدت درد در زنان بیشتر از مردان بود. اثر دو نوع درمان بر روی خشکی صبحگاهی و کاهش درد در دو گروه یکسان بود. کاهش درد بر اساس معیار آنالوگ چشمی در دو گروه در طول بررسی اثر مداوم داشت. نتیجهگیری: استفاده از لیزر کمتوان در فاشئیت پلانتار همانند تزریق موضعی کورتیکواستروئید اثر قابل توجهی در کاهش میزان و مدت درد و نیز خشکی صبحگاهی داشته و میتواند جایگزین مناسب برای تزریق موضعی باشد.