سبک دلبستگی و مهارت های اجتماعی کودکان: با نقش میانجی هوش هیجانی
چکیده
پژوهش حاضر با هدف پیشبینی مهارتهای اجتماعی کودکان براساس سبک دلبستگی آنان و تعیین نقش مداخلهای هوش هیجانی انجام شد. روش پژوهش، توصیفی و از نوع همبستگی است. جامعه آماری، کلیه دانشآموزان پایه پنجم و ششم شهر تهران بودند که از میان آنها، 512 دانشآموز (267 پسر و 245 دختر) با روش نمونهگیری خوشهای انتخاب شدند. ابزارهای این پژوهش سه پرسشنامه؛ مهارتهای اجتماعی (گرشام والیوت، 1990)، هوش هیجانی (شات، 1997) و سبک دلبستگی (رونقی و همکاران، 1392) بود. در این پژوهش، برای تجزیه و تحلیل دادههای به دست آمده، از روش آماری مدلیابی معادلات ساختاری با نرمافزار لیزرل استفاده شد. نتایج نشان داد، سبک دلبستگی افزون بر اثر مستقیم بر مهارتهای اجتماعی به صورت غیرمستقیم نیز از طریق متغیر میانجی هوش هیجانی بر مهارتهای اجتماعی اثرگذار است. بین متغیر مکنون برونزای سبکهای دلبستگی و نشانگرهای آن، به ترتیب ضریب مسیر60/0 و 32/0، بین متغیر مکنون درونزای هوش هیجانی و نشانگرهای آن، به ترتیب ضریب مسیر 41/0، 45/0 و 94/0 و بین متغیر مکنون درونزای مهارتهای اجتماعی و نشانگرهای آن، به ترتیب ضریب مسیر 35/0، 50/0، 90/0، 85/0 وجود داشت و تمام این مسیرهای علّی معنادار بودند. با توجه به اهمیت و ضرورت مهارتهای اجتماعی کودکان و پیامدهای آن در زندگی آنها، شناخت عوامل محیطی از قبیل سبک دلبستگی و عوامل فردی از قبیل هوش هیجانی، میتواند به شناخت عمیق عوامل مؤثر بر تحول مهارتهای اجتماعی در کودکان، به منظور ارائه راهبردهای مناسب منجر شود.