اپیدمیولوژی درد مزمن در شهر تهران و برآورد کوچک ناحیه ای شیوع آن در محله های تهران، با استفاده از رویکرد بیزی (مطالعه urban heart-۲)

فاطمه محمد زاده، f mohammadzadeh department of biostatistics, school of medicine, tarbiat modares university, tehran, iranدانش آموخته ارشد آمار زیستی، گروه آمار زیستی، دانشکده علوم پزشکی، دانشگاه تربیت مدرس، ایران سقراط فقیه زاده، s faghihzadeh department of biostatistics and epidemiology, school of medicine, zanjan university of medical sciences, zanjan, iranاستاد، گروه آمار زیستی و اپیدمیولوژی، دانشکده علوم پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی درمانی، زنجان، ایران احمد رضا باغستانی، ar baghestani department of biostatistics, school of paramedical science, shahid beheshti university of medical science, tehran, iranاستادیار، گروه آمار زیستی، دانشکده پیراپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران محسن اسدی لاری، m asadi lari department of epidemiology, school of public health and oncopathology research centre, tehran university of medical sciences, tehran, iranدانشیار، گروه اپیدمیولوژی، دانشکده بهداشت و مرکز تحقیقات آسیب شناسی و سرطان، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران محمد رضا واعظ مهدوی، mr vaez mahdavi department of physiology, school of medicine, shahed university, tehran, iranاستاد، گروه فیزیولوژی، دانشکده پزشکی، دانشگاه شاهد، تهران، ایران جلیل عرب خردمند، j arab kheradmand traditional medicine clinical trial research center, shahed university, tehran, iranمرکز تحقیقات کارآزمایی بالینی طب سنتی، دانشگاه شاهد، تهران، ایران احمد علی نوربالا

چکیده

مقدمه و اهداف: درد مزمن یکی از مشکلات مهم سلامت است و برای بررسی اپیدمیولوژیک آن، به داشتن برآوردهای معتبر از شیوع آن نیاز است. هدف از این مطالعه، بررسی اپیدمیولوژی درد مزمن در سطح 368 محله شهر تهران با بهره گیری از روش برآوردیابی کوچک ناحیه ای است. روش کار: داده های مربوط به قسمت درد از دور دوم طرح سنجش عدالت در شهر (urban heart) که از یک فرد منتخب از 23457 خانوارتهرانی، با استفاده از روش نمونه گیری چندمرحله ای تصادفی، در سال 1390گردآوری شده بود، تجزیه و تحلیل شد. برای به دست آوردن برآوردهای قابل اعتماد از شیوع درد مزمن در محله های تهران، از یک مدل آمیخته خطی تعمیم یافته و رویکرد بیز سلسله مراتبی استفاده شد و سپس، قابلیت اطمینان به برآوردهای به دست آمده ارزیابی گردید. برای این کار، از نرم افزارهای r نسخه 2. 12. 2، winbugs و arcgisاستفاده شد. نتایج: برآورد میانگین شیوع درد مزمن درمحله های شهر تهران 5/25% بود و ناهمگنی بسیاری از نظر شیوع درد مزمن در این محله ها مشاهده شد. شیوع درد مزمن در افراد متأهل، خانه دار، بازنشسته و مستمری بگیر به طور معناداری بیشتر بود و با سن، وضعیت تحصیلی، افسردگی و اضطراب نیز ارتباطی معنی دار داشت (05/0p<). روش های ارزیابی، قابل اطمینان بودن برآوردهای بیزی به دست آمده را نشان داد. نتیجه گیری: نتایج بیان گر شیوع قابل توجه درد مزمن در تهران است، از این رو، توجه مسئولان و برنامه ریزان برای پیشگیری، درمان و کاهش آثارآن ضروری به نظر می رسد.