تحلیل عددی اتصالات خمشی فولادی پس کشیده همراه بانبشی های فوقانی و تحتانی
چکیده
به منظور کاهش یا حذف تغییرشکلهای باقیمانده ایجاد شده در اعضای اصلی سازه پس از باربرداری زلزله، می توان از سیستم های خودمرکز استفاده نمود. یکی از روشهای ایجاد خاصیت خودمرکزی در سازهها، استفاده از اتصالات پسکشیده فولادی میباشد.در این تحقیق با استفاده از تحلیل عددی به روش اجزا محدود، به مطالعه رفتار اتصال پسکشیده فولادی همراه با نبشی های فوقانی و تحتانی پیچ شده به بال تیرو بال ستون، تحت بارگذاری چرخه ای پرداخته و با استفاده از مقایسه مقادیر شاخصهای خسارت گوناگون، نقش عوامل مختلف در عملکرد این اتصال بررسی شده است. نتایج حاصل از این تحقیق نشان میدهد، با استفاده از روش پسکشیدگی، توان باربری اتصال افزایش قابل توجهی یافته درحالیکه تغییر شکلهای باقیمانده در اعضای اصلی اتصال ناچیز میباشد. در یک اتصال پسکشیده ناحیه ماکزیمم تنش ایجاد شده در تیر بر روی بال تیر بوده و استفاده از ورق تقویت با طول بزرگتر سبب کاهش مقادیر تنشهای ایجاد شده در تیر و کاهش شاخصهای خسارت و درنتیجه کاهش احتمال وقوع گسیختگی ترد در نبشیهای کششی اتصال میشود.