عوامل خطر تکرار اقدام به خودکشی در مراجعه کنندگان به بخش مسمومین بیمارستان خورشید در اصفهان، سال ۱۳۸۷

غلامرضا خیرآبادی، gr kheirabadi assistant professor of psychiatry, behavioral sciences research center, isfahan university of medical sciencesروانپزشک، استادیار، مرکز تحقیقات علوم رفتاری، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، ایران سید جلال هاشمی، sj hashemi md, psychiatrist, behavioral sciences research center, isfahan university of medical sciencesروانپزشک، پژوهش گر آزاد، مرکز تحقیقات علوم رفتاری، ایران سحر اکبری پور، s akbaripour ms, psychologist, behavioral sciences research center, isfahan university of medical sciencesکارشناس ارشد روانشناسی بالینی، پژوهش گر آزاد، مرکز تحقیقات علوم رفتاری، ایران محمد صالحی، m salehi phd student of biostatistics, shiraz university of medical sciencesدانشجوی کارشناس دکتری آمار زیستی، گروه آمار زیستی، دانشگاه علوم پزشکی شیراز محمد رضا مراثی، mr maracy associate professor of epidemiology, department of epidemiology & biostatistics. isfahan university of medical sciencesاپیدمیولوژیست، دانشیار، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، ایران

چکیده

مقدمه و اهداف: هر ساله در جهان، حدود 20میلیون نفر اقدام به خودکشی می کنند و یک میلیون انسان در اثر خودکشی می میرند. اختلالات روانپزشکی و سابقه قبلی اقدام به خودکشی از عوامل خطر اصلی خودکشی به شمار می آیند. این مطالعه با هدف بررسی وضعیت اختلالات روانپزشکی و عوامل خطر تکرار اقدام به خودکشی، در اقدام کنندگان به خودکشی ارجاع شده به اورژانس مسمومین انجام شده است. روش کار: داده ها در یک مطالعه مقطعی روی نمونه مورد مطالعه در سال 1387، با تمرکز بر متغیرهای جمعیت شناختی و وضعیت روانپزشکی افراد، با یک مصاحبه بالینی مبتنی بر dsm-iv و با استفاده از مدل رگرسیون دو جمله ای منفی متورم در صفر، تجزیه و تحلیل شد. نتایج: دراین مطالعه، 703 نفر با میانگین سنی 7/9±95/25 سال مشارکت داشتند که 424 نفر از ایشان، زن و 125 نفر از آن ها دارای سابقه خانوادگی اقدام به خودکشی بودند. 501 نفر برای نخستین بار، 106 نفر برای دومین بار، 58 نفر برای سومین بار و بقیه افراد برای چهارمین بار یا بیشتر اقدام به خود کشی داشتند. اختلالات طیف دوقطبی، افسردگی یک قطبی و اختلال انطباق، به ترتیب در رأس اختلالات روانپزشکی تشخیص داده شده قرار داشتند. سن، سابقه خانوادگی، نوع اختلالات روانپزشکی وروش اقدام به خودکشی رابطه ای معنادار با میانگین دفعات اقدام به خودکشی داشتند. نتیجه گیری: ابتلا به اختلالات طیف دو قطبی، به ویژه تکرار مداوم فازهای افسردگی، مهم ترین عامل خطر اقدام به خودکشی مکرر است و وجود همزمان یک اختلال روانپزشکی دیگر نیز، خطرتکرار اقدام به خودکشی را افزایش می دهد.