تأثیر تغییر اقلیم بر فراوانی سیل حوضه گرگانرود با استفاده از آنالیز مرتبه اول مدل هیدرولوژیک بارش-رواناب
چکیده
دو برابر شدن co2 و افزایش میزان سایر گازهای گلخانه ای در جو، منجر به شرایط آب و هوایی بحرانی تری نسبت به پیامدهای دیگر خواهد شد. هدف از این پژوهش، بررسی چگونگی سیل و میزان آن در زیرحوضه های مربوط به دشت گرگان – گنبد از حوضه آبریز گرگانرود تحت شرایط دو برابر شدن co2 می باشد. با توجه به رزولوشن فضایی ضعیف مدل های گردش عمومی (gcm) و عملکرد نامشخص در مقیاس منطقه ای، تجزیه و تحلیل با دقت مرتبه اول انجام شد، که در آن تنها تغییرات شدت بارش در نظر گرفته شده است و تأثیر قابل توجهی بر سیل های آینده دارد. دو سناریو از بیشترین تغییرات ممکن انتخاب شده است: سناریوی اول، 25 درصد افزایش در میانگین و انحراف استاندارد عمق بارش برای مدت زمان بارش 48-6 ساعت، منطبق بر توزیع گامبل و سناریوی دوم، افزایش 50 درصد در انحراف استاندارد. مدل حوضه ای hec-1 و روش شماره منحنی رواناب scs در شبیهسازی مونت کارلو استفاده شد. مقایسه منحنی های فراوانی سیل به دست آمده از مونت کارلو برای دو سناریو با منحنی روز، نشان می دهد که سناریوی اول سهم عمده تری را در جریان سیل بحرانی نسبت به سناریوی دوم دارد. نتایج بدست آمده از پژوهش حاضر نشان داد که با وجود اینکه در سال های آینده بارش کاهش خواهد یافت، اما بارش های حدی در حوضه با شدت بیشتری نسبت به دوره پایه رخ خواهند داد که این امر نشان دهنده افزایش سیلاب ها در دوره آتی خواهد بود.