بررسی میزان آگاهی زنان مراجعه کننده به مراکز بهداشتی-درمانی تحت پوشش دانشگاه علوم پزشکی بوشهر درباره علایم هشدار دهنده سرطان ها
چکیده
مقدمه: هنوز تعداد موارد سرطان در جهان رو به افزایش بوده و در کشورهای در حال رشد از جمله ایران با روندی رو به رشد مواجه است. موفقیت در تشخیص اولیه سرطان ها تا حدود زیادی وابسته به آگاه بودن افراد از علائم اولیه و هشدار دهنده سرطان ها است. این مطالعه با هدف تعیین میزان آگاهی زنان از علایم هشدار دهنده سرطان ها و ارتباط آن با مشخصات جمعیت شناختی- بالینی آنان طراحی و اجرا شد. روش: در این مطالعه توصیفی- مقطعی، داده های پژوهش با استفاده از دو پرسشنامه پژوهشگر ساخته، شامل پرسشنامه مشخصات جمعیت شناختی- بالینی و پرسشنامه آگاهی از علائم هشدار دهنده سرطان ها از ۱۶۰ نفر از زنان مراجعه کننده به چهار مرکز بهداشتی- درمانی شهری تحت پوشش دانشگاه علوم پزشکی بوشهر جمع آوری شد. یافته ها: میانگین سنی زنان در این پژوهش 7/1± 29/9سال بوده است. بیش از5۰٪ از زنان در پاسخ به سوالات آگاهی اظهار کردند که از مجموعه ۱۰ علامت هشدار دهنده سرطان ها، از پنج علامت هشدار دهنده اطلاعی نداشتند. در مجموع میزان آگاهی بیشتر زنان از مجموع علایم هشدار دهنده سرطان ها در سطح ضعیف بوده است (56/2٪). نتایج آزمون رگرسیون خطی چند متغیره نشان داد که فقط میزان تحصیلات زنان با آگاهی آنان از علایم هشدار دهنده سرطان ها ارتباط معنی داری داشت (0/007= p ,0/28=β). در کل متغیر تحصیلات، ۱۱٪ از تغییرات در میزان آگاهی زنان از علائم هشدار دهنده سرطان ها را پیش بینی کرد. نتیجه گیری: با توجه به سطح آگاهی پایین زنان درباره علایم هشدار دهنده سرطان ها، نیاز مبرم به حضور پرستاران سلامت جامعه در سطح جامعه و اجرای برنامه های مداخله آموزشی در این زمینه از دوران مدرسه تا بزرگسالی تحت حمایت سیاستگزاران بهداشتی ضروری به نظر می رسد.