نمودهای قرآن پژوهی در آثار استاد مطهری
چکیده
بخشی از تلاشهای استاد مطهری در راه تبیین و تفسیر قرآن گزارش شده است. شهید مطهری دست یابی به ادراک معانی و تفسیر قرآن را، از راه تأمل و تدبر در آیات آن ممکن می شمارد و قرآن را مانند طبیعت، کتابی می داند که برای یک زمان نازل نشده تا همه اسرار و رموز آن در همان زمان کشف شود. استاد در مورد شیوه درست فهم و تفسیر قرآن بر روش تفسیر قرآن با قرآن تأکید می کند و خرد و اندیشه آدمی را زبان گویای قرآن و حجت قاطع و معتبر در فهم و درک آن کتاب الهی می داند و برای اثبات این حقیقت، دلایل فراوان از خود قرآن به ویژه در زمینه های دعوت به تعقّل، بهره برداری از نظام علّت و معلولی و فلسفه احکام برمی شمارد. استاد علاوه بر زبان تعقل، برای قرآن، زبان دوّمی بنام احساس قایل است. در باور ایشان مخاطب زبان احساسی قرآن، دل آدمی است. در منظر وی، قرآن پژوهی صحیح با سه شرط امکان پذیر است: آشنایی با زبان عربی، آشنایی با تاریخ اسلام و آشنایی با روایات اسلامی. نویسنده در پایان به شناخت آیات متشابه قرآن و نفی برداشت های سطحی و التقاطی از قرآن و موضوع شناسی قرآن از دیدگاه استاد مطهری می پردازد.