رنگ میان رمانتیک و واقع¬گرایی بررسی شعر سهراب سپهری و سعدی یوسف
چکیده
چکیده رنگ یکی از عناصر مهم در تصویرسازیهای هنری در شعر است و هر شاعری در به کارگیری و کشف دنیای اسرار آمیز آن، تجربهای منحصر به مفرد دارد. دو شاعر نقاش، سهراب سپهری و سعدی یوسف، دو تجربهی متفاوت در این زمینه از خود بر جای نهادهاند. از یک سوی، رنگ نزد هر دو شاعر، از یک پدیده دیداری به یک امر ذهنی تبدیل شده است و لذا عنصری با اهمیت در ساختار هنری شعر آنها دو شمرده میشود. اما از سوی دیگر، هر کدام از آن دو، رنگ را به گونهای متفاوت از دیگری کاربردهاست. سپهری با الهام از مکتب رمانتیک و به شکلی خوشبینانه آن را نشانهای از زیباییها دانسته است، اما سعدی یوسف آن را به عنوان نمادی برای پیکارهای سیاسی و اجتماعی استعمال نموده است و با دیدی بدبینانه و متأثر از مکتب واقعگرایی از آن استفاده کرده است. تفاوت آشکار کاربرد رنگ در شعر دو شاعر، به گونهای است که در بسیاری از شعر سپهری میتوان جای رنگها را با هم عوض کرد، اما در شعر سعدی یوسف چنین کاری امکانپذیر نیست. این پژوهش کاربردهای رنگ در شعر این دو را بررسی میکند.