تحلیل رشد بهره وری کل عوامل تولید در زیربخش زراعت ایران
چکیده
در این مطالعه رشد بهرهوری کل عوامل تولید زیربخش زراعت ایران با استفاده از روش ناپارامتریک مالم کوئیست طی سالهای زراعی 69-1368 تا 87-1386 مورد بررسی و تجزیه و تحلیل قرار گرفته است. در این راستا مقادیر مصرف نهادههای بذر، کود حیوانی، کود شیمیایی، علف کش، سم، نیروی کار، آب مصرفی و سطح زیرکشت و مقدار ستانده زیربخش زراعت ایران مدنظر قرار گرفت. نتایج نشان داد که تولید چغندر قند از بیشترین و تولید جو دیم و نخود آبی از کمترین رشد بهرهوری در دوره زمانی مورد مطالعه برخوردار میباشند. بررسی تغییرات سالانه بهرهوری و اجزای آن نشان داد که بالاترین رشد بهرهوری عوامل کل تولید محصولات عمده زراعی ایران در سال زراعی 80-1379 رخ داده است. در کل دوره مشتمل بر سالهای 1387-1368، متوسط رشد بهرهوری کل عوامل تولید محصولات عمده زراعی ایران به میزان 6/2 درصد در سال میباشد. پیشنهاد میشود که در تدوین الگوی کشت منطقهای، به محصولات زراعی دارای رشد بهرهوری بیشتر در تخصیص منابع و گسترش سطح زیر کشت اولویت داده شود.