نقش تجربه ی پژوهشی بر خودکارآمدی دانش آموختگان کارشناسی ارشد کشاورزی دانشگاه زنجان
چکیده
دانش آموختگان کارشناسی ارشد خودکارآمدی و تجربههای پژوهشی متفاوتی در گذر تحصیل به دست میآورند. این تحقیق علی- همبستگی با هدف بررسی تجربه ها و خودکارآمدی پژوهشی دانش آموختگان و میزان ارتباط این دو متغیر صورت گرفت. جامعه آماری شامل همهی 326 دانش آموخته سالهای 1390 و 1391 کارشناسی ارشد دانشکده کشاورزی دانشگاه زنجان بودند که حجم نمونه ای به شمار 202 نفر از آنان با استفاده از جدول کرجسی و مورگان و به روش نمونهگیری طبقهای تصادفی انتخاب و مورد بررسی واقع شدند. ابزار تحقیق پرسشنامه محقق ساخته ای بود که روایی آن توسط متخصصان آموزش عالی کشاورزی مورد تایید قرار گرفت و با انجام بررسی مقدماتی و تحلیل مولفه های اصلی برای داده های گروه بندی شده (catpca) و محاسبه مقدار ضریب آلفای کرونباخ بزرگتر از 77/0 برای شاخص های ترکیبی از پایایی آن اطمینان حاصل شد. یافتههای تحقیق نشان دادند که بیشتر دانش آموختگان (8/67 درصد) خودکارآمدی پژوهشی را در حد زیاد می دانند و نیز نتایج آزمون ویل کاکسون نیز نشان داد که گذراندن دوره کارشناسی ارشد، انجام و دفاع از پایان نامه سطح خودکارآمدی آنان را به صورت معنی داری افزایش داده است. از نظر تجربه ی پژوهشی نیز نزدیک به نیمی از دانش آموختگان (5/52 درصد) آن را در سطح متوسط ارزیابی کردند و بین دو بٌعد توسعه مهارت های پژوهشی و شفاف سازی معیارها و هدفها در سطح یک درصد و بین استاد راهنما، آزمون پایان نامه و فرایند تصویب موضوع پایاننامه (پروپوزال) در سطح پنج درصد با خودکارآمدی پژوهشی دانش آموختگان رابطه مثبت و معنیداری دیده شد و رابطه ی مثبت و معنی داری بین تجربه ی پژوهشی با خودکارآمدی دانش آموختگان مزبور به دست آمد. تحلیل رگرسیون ترتیبی نیز نشان داد که سه متغیر مهارت های پژوهشی، شفافسازی هدفها و معیارها و نیز زیرساخت ها و امکانات دانشکده 7/17 درصد از واریانس خودکارآمدی پژوهشی را تبیین می کنند.
نویسندگان و وابستگی سازمانی
- مهدیه اسدالهی — دانش آموخته کارشناسی ارشد ترویج و آموزش کشاورزی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه زنجان
- علی شمس — استادیار گروه ترویج، ارتباطات و توسعه روستایی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه زنجان
- مسعود رضایی — استادیار گروه کشاورزی، بنیاد دانش نامه نگاری ایران