ارزیابی حریم کمی و کیفی چاه های آب شرب نسبت به نیترات مطالعه موردی: دشت آسپاس شهرستان اقلید، استان فارس
چکیده
این مطالعه با هدف تعیین حریم کمی و کیفی و بررسی عوامل موثر بر چگونگی گسترش زون گیرش و حریم کمی و کیفی چاههای آب شرب دشت آسپاس انجام شده است. با بررسی آمار ماهانه 43 پیزومتر در بازه زمانی 10 ساله (89-80)، پیزومترهای موجود در آبخوان از نظر الگوی رفتاری به 3 گروه تقسیم گردید که توزیع مکانی این سه گروه، آبخوان را به 3 زون مجزا از هم تفکیک نمود. با تجزیه و تحلیل دادههای کمی و کیفی آبخوان و همچنین اطلاعات زمین شناسی، هواشناسی، آبشناسی و جغرافیایی جمعآوری شده، مدل عددی آبخوان با استفاده از نرمافزار gms با کد شبیهساز modflow تهیه گردید. پس از اجرای مدل، پارامترهای هیدروژئولوژیکی آبخوان در شرایط پایدار بهینه شد و درستی آن برای شرایط ناپایدار صحتسنجی شد. با استفاده از کد modpath حریم کمی تمام چاههای آب شرب موجود در محدوده مورد مطالعه، شبیه سازی شد و حریم کمی شبیه سازی شده بر روی خطوط همارزش نیترات دشت آسپاس منطبق گردید. با توجه به تغییرات نیترات در محدوده زون گیرش، حریم نهایی چاههای آب شرب تعیین گردید. نتایج بدست آمده نشان داد که گسترش زون گیرش تابع دو عامل شیب هیدرولیکی و مرزهای تغذیهای میباشد و با توجه به این دو عامل، الگوی گسترش زون گیرش تغییر میکند. پمپاژ نیز باعث افزایش جزیی عرض زون گیرش میشود.