پیش بینی تغییرات رخساره ای سنگ مادر با استفاده از میزان سولفور و نیتروژن موجود در نفت های خلیج فارس
چکیده
استفاده از فراوانی سولفور و نیتروژن از پارامترهای مفید در گروهبندی نمونههای نفتی در یک حوضه رسوبی و نشانی از نوع رخساره سنگ منشا مولد هیدروکربورها میباشد. وجود کانیهای رسی در سنگ مولد هیدروکربور سبب کاهش میزان سولفور و افزایش میزان نیتروژن در نمونهی نفت میشود. مطالعه بر روی نمونههای نفت خلیج فارس نشان میدهد که بخش عمدهی نفت این مخازن در محدودهی نفتهای با سولفور بالا قرار دارد. میادین خارگ، دورود و هندیجان دارای بیشترین درصد سولفور و میادین رسالت، رشادت، سلمان و بلال دارای کمترین میزان سولفور می باشد. اکثر نمونههای نفت مخازن بخش ایرانی خلیج فارس دارای نسبت سولفور به نیتروژن بالای 5 است. این نسبت نشان میدهد که سنگ منشا هیدروکربورهای مخازن خلیج فارس دارای رخسارهی عمدتا مارنی بوده که در محیط پلاژیک نهشته شده است. در بخش غربی و شمال غربی میزان رخساره کربناته-تبخیری در سنگ منشا و در بخش شرقی و جنوبی رخساره شیلی افزایش مییابد.