زمین شیمی و چینه نگاری سکانسی سازند پابده در میدان نفتی منصوری، جنوب غرب ایران
چکیده
هدف از این مطالعه ارزیابی پتانسیل هیدروکربوری سازند پابده میدان منصوری به عنوان سنگمنشاء احتمالی در چهارچوب چینهنگاری سکانسی است. قالب چینهنگاری سکانسی سازند پابده با استفاده از لاگ gr چاههای مورد مطالعه در نرمافزار cyclolog 3.2 تهیه و واحدهای رسوبی همزمان در این سازند مشخص گردیدند. جهت تعیین سیستمتراکتهای نهشتی و ارزیابی پتانسیل هیدروکربوری سازند پابده از دادههای ژئوشیمیآلی استفاده شد. مطالعه حاضر وجود دو سکانس رسوبی رده 2 را در سازند پابده نشان داد؛ سیستم تراکت پسرونده سکانس اول در زمان پالئوسن پسین تا ائوسن میانی نهشته شده و سکانس دوم در زمان ائوسن بصورت سیستم تراکت پیشرونده شکل گرفته است. وجود شیلهای قهوهای و بکارگیری مقایسه نمودار فیتان/پریستان ـ اندیس هموفان c35 نیز افزایش سطح آب دریا و وجود پیشروی را در این زمان تأیید میکند. در نهایت در بخش فوقانی این سازند سیستم تراکت پسرونده سکانس دوم با سن الیگوسن پیشین تشخیص داده شد. بررسیهای انجام شده نشان داد که سازند پابده از نظر پتانسیل هیدروکربوری یکنواخت نبوده و میتوان آن را به سه بخش تقسیم نمود. ارتباط خوبی بین تغییرات نسبی سطح آب و تغییرات پتانسیل هیدروکربوری دیده شد. در بخش میانی (زمان ائوسن پسین) در زمان بالا بودن سطح نسبی تراز آب دریا مقدار toc حدوداً تا %5 افزایش یافته است. در این بخش، موادآلی عمدتاً کروژن نوع ii بوده و توانایی تولید نفت را دارد. در حالیکه در بخشهای زیرین و فوقانی با توجه به پایینتر بودن سطح نسبی تراز آب در مقایسه با بخش میانی، مقدار toc حدوداً %2 ـ 5/0 بوده و موادآلی عمدتاً کروژن نوع iii است. همچنین این بخشها در سازند پابده پتانسیل تولید گاز را دارند. با استفاده از تطابق چینهنگاری سکانسی و زونبندی انجام شده سازند پابده در چاه 6 منصوری، در سایر چاههای 31، 27، 21، 16، 14، 25، 15، 20 و 28 که داده ژئوشیمی وجود نداشت دنبال شده و توزیعشان در سرتاسر میدان منصوری پیشبینی شد. صحتسنجی نتایج نیز این روش را تأیید نمود. درنهایت آشکار شد که زون دارای پتانسیل تولید بالاتر در بخش میانی سازند پابده در کل میدان منصوری قرار دارد.