مطالعه شیمی کانی ها و دما- فشارسنجی گرانیتوئید بی بی مریم (شمال شرق نهبندان، شرق ایران)
چکیده
توده گرانیتوئیدی بی بیمریم درون مجموعه افیولیتی نهبندان و در بخش شمالی زون زمیندرز سیستان واقع شده است. شواهد صحرایی حاکی از نفوذ گرانیتوئید به درون سنگهای میزبان اولترامافیک و مافیک است. ترکیب غالب این توده تونالیت (تا کوارتزدیوریت) میباشد. کانیهای اصلی تشکیل دهنده تونالیت شامل پلاژیوکلاز، کوارتز، بیوتیت، هورنبلند و آلکالی فلدسپار(کم) و کانیهای فرعی شامل اسفن، آپاتیت، زیرکن و کانی کدر (مگنیتیت) هستند.دادههای حاصل از آنالیز ریزپردازشی بیانگر این است کهگستره ترکیبی پلاژیوکلازها در این سنگ بین ab63.6، an36.4 تا ab50، an50 تغییر نموده و از نوع آندزین می باشند. بیوتیتهای این سنگها در محدوده بیوتیت غنی از منیزیم و متمایل به فلوگوپیت قرار میگیرند. بر اساس شیمی بیوتیتها، توده نفوذی بیبی مریم از یک ماگمای کالک آلکالن تشکیل شده است. آمفیبولها در قلمرو کلسیک واقع شده و از نوع مگنزیوهورنبلند میباشند.آمفیبولهای مورد مطالعه در رده آمفیبولهای وابسته به مناطق فرورانش(s-amph) قرار میگیرند. فشار جایگیری توده گرانیتوئیدی بیبی مریم بر مبنای فشارسنجی al کل در هورنبلند، 1/3 تا 2/5 کیلوبار(عمق حدود20-12کیلومتر) و دمای آن بر اساس دماسنجی با استفاده از هورنبلندهای همزیست با پلاژیوکلاز 730 تا 780 درجه سانتیگراد بدست آمد. دمای تخمینی با استفاده از مقادیر زیرکن در مقابل نسبت کاتیونی[(na+k+2ca)/(al*si)] برای تونالیت بیبی مریم حدود750 تا770 درجه سانتیگراد میباشد که با دماهای بدست آمده از دماسنجی هورنبلند-پلاژیوکلاز مطابقت دارد.