بررسی زیتوده (بیوماس) گونه های چیره آبزی و تاثیر پذیری آن از اجتماعات گیاهی در چهار تالاب مهم بابل، استان مازندران

علیرضا نقی نژاد، وحید امر قلیپور کاسمانی، فرخ قهرمانی نژاد

چکیده

در این پژوهش زیتوده گونه های گیاهی چیره آبزی چهار تالاب اصلی و مهم مرزون آباد، بصراء، لنگور و رمنت در شهرستان بابل، استان مازندران ارزیابی گردید. 12 گونه گیاهی متعلق به 11 جنس و 9 خانواده گیاهی در این پژوهش بررسی شده اند. برای این کار تعداد 131 قطعه نمونه (plot) در قالب 7 ترابرش (transect) از تالاب های مختلف نمونه برداری شده و بعد از ثبت ویژگی های تاج پوشش و وزن زیتوده آنها، با استفاده از فنون آماری anova و رسته بندی (dca) مورد آنالیز قرار گرفته اند. میانگین مجموع زیتوده همه گونه های گیاهی چیره تالاب های بابل 19/1309 گرم در متر مربع است. از مقدار میانگین مزبور، بیشترین سهم زیتوده مربوط به گونه phragmites australis و کمترین سهم آن مربوط به گونه najas gramineaاست. گونه های typha latifolia و ceratophyllum demersum با مقدار 81/3029 و 10/330 گرم در متر مربع به ترتیب دارای بیشینه و کمینه وزن خشک در داخل پلات های مورد مطالعه می باشند. در نمودارdca مربوط به تالاب های مختلف، گونه های همچون ceratophyllum demersum،typha latifolia،phragmites australis و potamogeton pectinatus سهم زیادی در افزایش زیتوده دارند. آنالیز های anova مشخص کرد که به غیر از گونه های schoenoplectus lacustris و potamogeton lucense گونه های چیره آبزی دیگر از نظر میزان زیتوده، اختلاف معنی داری را در بین تالاب های مختلف نشان می دهند.