نقش تعدیل کننده صفت شخصیتی وجدانی بودن در رابطه بین فرسودگی عاطفی و عملکرد شغلی
چکیده
هدف پژوهش حاضر بررسی نقش تعدیلکننده صفت شخصیتی وجدانیبودن در رابطه بین فرسودگی عاطفی و عملکرد شغلی (عملکرد تکلیفی، رفتار مدنی سازمانی معطوف به فرد و رفتار مدنی سازمانی معطوف به سازمان) بود. شرکت کنندگان این پژوهش 400 نفر از دبیران دبیرستانهای استان خوزستان (260 مرد و 140 زن) بودند که به روش تصادفی چندمرحلهای نسبی انتخاب شدند. ابزار جمعآوری دادهها شامل پرسشنامه فرسودگی شغلی مسلچ (mbi)، پرسشنامه پنج عاملی نئو ((neo-ffi) و مقیاس عملکرد شغلی (jps) بود. دادهها با استفاده از ضریب همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون سلسله مراتبی تعدیلی تحلیل شدند. نتایج نشان دادند که فرسودگی عاطفی رابطه منفی و معنیداری با عملکرد شغلی (عملکرد تکلیفی، رفتار مدنی سازمانی معطوف به فرد و رفتار مدنی سازمانی معطوف به سازمان) دارد، و یافته های تحلیل رگرسیون تعدیلی، نقش تعدیلگر صفت شخصیتی وجدانی بودن را در این روابط مورد تأیید قرار دادند. بر این اساس می توان نتیجه گرفت که فرسودگی عاطفی عامل مهمی در کاهش سطح عملکرد شغلی دبیران است و این رابطه در دبیرانی که در صفت وجدانی بودن پایین ترند، نیرومندتر است.