رابطه قابلیت های یادگیری سازمانی و چابکی سازمانی در وزارت ورزش و جوانان ایران
چکیده
هدف: تعیین ارتباط بین ابعاد قابلیتهای یادگیری و چابکی سازمانی در وزارت ورزش و جوانان جمهوری اسلامی ایران بود. روش شناسی: روش تحقیق از نوع توصیفی ـ همبستگی است و جامعه آماری آن را کلیه کارشناسان این وزارتخانه، در سال 1392 تشکیل دادند. با توجه به جدول مورگان، 169 نفر، نمونه آماری این پژوهش را تشکیل میدهند (169n=). ابزار جمعآوری اطلاعات، پرسشنامه استاندارد قابلیتهای یادگیری سازمانی (گومز، 2005) و چابکی سازمانی (اسپایدزر، 2007) بود که ضریب پایایی آنها با استفاده از آزمون آلفای کرونباخ به ترتیب (945/0α=) و (938/0α=) بهدست آمد. تجزیه و تحلیل دادهها با استفاده از آمار توصیفی و استنباطی در سطح معنیداری (05/0p≤) انجام گرفت. یافتهها: نتایج پژوهش حاکی از آن بود که خرده مقیاس دید سیستمی برای یادگیری سازمانی (45/0±48/2) و مدیریت کیفیت جامع برای چابکی سازمانی (57/0±62/2)، بیشترین میانگین را نسبت به دیگر مؤلفههای متغیر مورد نظر بهدست آوردند. همچنین یادگیری سازمانی رابطه معناداری با چابکی سازمان دارد (001/0p=، 816/0r=). با توجه به وجود رابطه هم خطی بین متغیرها و فرض استقلال خطاها از یکدیگر، متغیرهای پیشبین (قابلیتهای یادگیری سازمانی)، 64% تغییر در میزان چابکی سازمانی را تبیین مینمایند. نتیجهگیری: با عنایت به یافتههای پژوهش پیشنهاد میشود، مسئولان و سیاستگذاران وزارت ورزش و جوانان توجه خاصی به عامل یادگیری کارکنان و ارائه شیوههای نو و خلاق برای اصلاح ساختار و عملکرد سازمان در جهت نیل به یک سازمان چابک داشته باشند.