سنجش کارایی تیم های لیگ برتر والیبال مردان ایران
چکیده
هدف: پژوهش حاضر، جهت سنجش کارایی تیم های لیگ برتر والیبال مردان ایران می باشد. روش شناسی: جامعه پژوهش، تیم های شرکت کننده در لیگ برتر والیبال مردان (90-89) می باشد. به دلیل محدودیت جامعه آماری، حجم نمونه با حجم جامعه برابر که تعداد 16 تیم بود، گرفته شد. پژوهش از نوع توصیفی_تحلیلی است و به روش میدانی انجام شد. در این پژوهش از آمار توصیفی و استنباطی (ضریب کندال و پیرسون و میانگین) و روش تحقیق در عملیات (ahp وdea ) استفاده شد. در مرحله اولویت بندی معیارها از نرم افزار expert choiceو در مرحله طراحی مدل، از نرم افزار ems استفاده شد. یافتهها: در مرحله اول تعداد 21 معیار (در حوزه مالی، ورزشی، نیروی انسانی و منابع و امکانات در دسترس) با اجماع نظر خبرگان و با تعیین ضریب کندال (761/0w=) تعیین گردید. در مرحله بعد تعداد 19 معیار تعیین و اولویت بندی گردید. یافتههای مرحله آخر نشان داد بین رتبه بندی تیم ها بر اساس امتیاز کارایی و موقعیت تیم ها در رتبه بندی لیگ برتر والیبال مردان ارتباط معناداری وجود ندارد. همچنین، بین امتیاز کارایی تیم های کارا و ناکارا اختلاف معناداری وجود دارد. نتیجهگیری: نتایج پژوهش نشان داد علاوه بر رده بندی تیمها بر اساس امتیازات به دست آمده عوامل متعدد دیگری در تعیین میزان کارآمد یا ناکارا بودن تیمها مؤثر میباشد.