شیوع وقوع و نوع خطاهای دارویی و موانع گزارش دهی آن در پرستاران شاغل در یکی از بیمارستان های آموزشی کرمانشاه
چکیده
زمینه و هدف: شایع ترین نوع خطاهای پزشکی، خطاهای دارویی میباشد. بروز اشتباهات دارویی می تواند باعث مشکلات جدی در سلامت عمومی شده و تهدیدی برای ایمنی بیمار محسوب گردد. هدف مطالعه حاضر بررسی شیوع وقوع و نوع خطاهای دارویی و موانع گزارش دهی آن در پرستاران شاغل در یکی از بیمارستانهای آموزشی دانشگاه علوم پزشکی کرمانشاه بوده است . روش بررسی: در طی یک مطالعه مقطعی یکی از بیمارستانهای دانشگاه علوم پزشکی کرمانشاه به سال 1391 تعداد 96 کارشناس پرستاری به روش نمونهگیری وارد مطالعه شدند. ابزار جمع آوری دادهها پرسشنامه خطاهای دارویی بود که روایی و پایایی آن در مطالعات گذشته به تأیید رسیده است. داده ها با استفاده از نرم افزار spss v.20 و آمار توصیفی مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند . یافته ها : شیوع وقوع خطاهای دارویی در میان پرستاران 2/79% بود. بیشترین خطاهای رخ داده به ترتیب شامل دادن چند داروی خوراکی به طور هم زمان (1/53%) و دادن دارو دیرتر یا زودتر از زمان مقرر (7/41%) بودند. میزان گزارش دهی خطاهای دارویی 14% از میان موانع گزارش دهی، موانع مربوط به کارکنان بیشتر از موانع مدیریتی بود . نتیجه گیری: نتایج بیانگر بالا بودن شیوع وقوع خطای دارویی و در عین حال گزارش محدود خطاهای مزبور میباشد. لذا برگزاری دورههای بازآموزی در خصوص دارودرمانی ایمن و اتخاذ راهکارهای مدیریتی برای ترغیب پرستاران برای گزارش موارد خطا توصیه میشود .