بررسی تاثیر عملیات زیر صفر عمیق بر سختی و رفتار تریبولوژیکی فولاد ۳۲۵۵/۱
چکیده
یکی از روش های بکار رفته برای کاهش و یا حذف آستنیت باقیمانده، استفاده از عملیات زیرصفر عمیق می باشد. فولاد ابزار تند بر گیگانت (3255/1) از جمله فولاد هایی است که دمای پایان استحاله مارتنزیتی آن کمتر از صفر درجه سلسیوس است. با توجه به کاربرد گسترده این فولاد، استفاده از عملیات زیر صفر عمیق جهت کاهش آستنیته باقیمانده امری ضروری به نظر می رسد. در این پژوهش، تاثیر مدت زمان نگهداری 1، 24 و 48 ساعت در عملیات زیرصفر oc196- بر ساختارمیکروسکوپی، مقدار سختی و مقاومت به سایش به وسیله آزمون های متالوگرافی با استفاده از میکروسکوپ های نوری و الکترونی(sem)، سختی سنجی و آزمون سایش در این فولاد مورد بررسی قرار گرفت. نتایج بدست آمده حاکی از افزایش خواص مکانیکی نظیر سختی و مقاومت سایشی با افزایش زمان نگهداری در دمای oc196- می باشد. بدین ترتیب که این عملیات منجر به افزایش سختی و مقاومت سایشی به ترتیب در حد 3/6% و 75% برای زمان نگهداری 48 ساعت در دمای oc196- شده است. افزایش خواص مکانیکی نظیر سختی و مقاومت سایشی در عملیات زیرصفر عمیق در ارتباط با کاهش مقدار آستنیت باقیمانده، رسوب کاربیدهای بسیار ریز و افزایش در کسر حجمی این کاربیدهاست. بررسی سطوح و ذرات ناشی از سایش به وسیله میکروسکوپ الکترونی روبشی نشانگر آن است که مکانیزم غالب، سایش چسبان به همراه تریبوشیمیایی می باشد. همچنین، در اثر عملیات زیرصفرعمیق ذرات ناشی از سایش ترد تر و ریزتر می شوند.