مقاله

سنتز و شناسایی ترکیب جدید ۲-نیتروژن، ۶-نیتروژن دی( تیازول-۲-ایل)پیریدین-۲و۶-دی کربوکسیلامید و کاربرد آن در حذف cd۲+ و zn۲+ از پساب های صنعتی

کیومرث زرگوش، استادیار شیمی تجزیه، دانشکده شیمی، دانشگاه صنعتی اصفهان، اصفهان، ایران محمدرسول سهرابی، دانشجوی کارشناسی ارشد شیمی تجزیه، دانشکده شیمی، دانشگاه صنعتی اصفهان، اصفهان، ایران امیر عبدالملکی، دانشیار شیمی آلی، دانشکده شیمی، دانشگاه صنعتی اصفهان، اصفهان، ایران کوروش فیروز، دانشجوی دکتری شیمی آلی، دانشکده شیمی، دانشگاه صنعتی اصفهان، اصفهان، ایران

دانلود متن کاملرایگان، با حساب کاربری؛ ثبت نام با گوگل چند ثانیه است

چکیده

ترکیب جدید (n2,n6-di(thiazol-2-yl)pyridine-2,6-dicarboxamide(dpd 2-نیتروژن، 6-نیتروژن دی (تیازول-2-ایل) پیریدین-2 و 6-دی کربوکسیلامید با استفاده از واکنش بین 2-آمینوتی ازول و پیریدین دی کربوکسیلیک اسید سنتز شد. ساختار dpd با تجزیه عنصری، طیف سنجی فروسرخ (ft-ir) و رزونانس مغناطیسی هسته (1hnmr) بررسی و تأیید شد. قابلیت حذف یون های فلزات سنگین (cd2+ و zn2+) از محلول، با dpd مورد مطالعه قرار گرفت. هم چنین اثر عوامل مؤثر مانند ph، زمان تماس، غلظت یون فلزی، دما و الکترولیت زمینه بر ویژگی جذبی جاذب dpd مورد بررسی قرار گرفت. حداکثر ظرفیت جذب برای cd2+ و zn2+ با جاذب dpd به ترتیب 21/128 و 09/90 میلی گرم بر گرم به دست آمد. مطالعه ایزوترم های جذبی برای جذب cd2+ و zn2+ نشان داد که فرایند جذب با مدل لانگمویر همخوانی بیشتری نسبت به مدل فروندلیچ دارد. زمان لازم برای حذف کمی یون های cd2+ و zn2+ از محلول آبی به ترتیب 30 و 45 دقیقه بود. ویژگی های مطلوب dpd نظیر ظرفیت جذب بالا، پایداری، قابلیت استفاده مجدد و سادگی روش سنتز آن، dpd را به یک جاذب ارزشمند برای حذف cd2+ و zn2+ از پساب های صنعتی تبدیل کرده است.

اسناد مشابه