میزان دریافت و رضایت از مراقبت های دوران بارداری
چکیده
زمینه و هدف:مطالعات نشان داده است که رضایت دریافت کنندگان مراقبت، از شاخص های مهم ارزیابی کیفیت خدمات است و یافتن جنبه هایی از خدمات که موجب نارضایتی می شود و سعی در رفع آن ها مؤثرترین راه افزایش کیفیت است. همچنین رضایت از کیفیت خدمات و رضایت از ویژگی های محل دریافت مراقبت ها، موجب افزایش استفاده از مراقبت ها شده و در نهایت، سرانجامِ بارداری را بهبود می دهد. هدف از این مطالعه تعیین میزان دریافت و رضایت از مراقبت های دوران بارداری در بین زنان حامله مراجعه کننده به مراکز بهداشتی و درمانی و بیمارستان های وابسته به دانشگاه علوم پزشکی تهران در سال 1384 است.روش بررسی: در این مطالعه مقطعی تعداد 380 نفر از زنان باردار مراجعه کننده به 8 مرکز بهداشتی- درمانی و 2 بیمارستان دانشگاه علوم پزشکی تهران در سال 1384 با توجه به آمار سه ماهه سوم به روش تصادفی به عنوان نمونه انتخاب شدند. ابزار گردآوری اطلاعات پرسشنامه ای شامل سؤالاتی در خصوص مشخصات فردی، میزان دریافت و رضایت از مراقبت های عاطفی، اطلاعاتی، جسمانی و دسترسی به خدمات و خصوصیات محیط بود. داده ها با استفاده از آمار توصیفی و تحلیلی آزمون 2 در نرم افزار spss تجزیه و تحلیل گردید.یافته ها: در کل میزان دریافت مطلوب مراقبت ها 4/53% و میزان رضایت از مراقبت ها 7/54% بود. در مراکز بهداشتی میزان مطلوب مراقبت ها و همچنین میزان رضایت از مراقبت ها به ترتیب 1/56% و 5/57% و در بیمارستان ها به ترتیب 46% و 47% بوده که تفاوت آماری معنادار بین مراکز بهداشتی و بیمارستان ها مشاهده شد (به ترتیب 003/0=p و 005/0=p). این تفاوت مربوط به دریافت مراقبت های عاطفی و جسمانی و رضایتمندی از مراقبت های عاطفی و دسترسی به خدمات و خصوصیات فیزیکی محیط می باشد.نتیجه گیری: با توجه به این که میزان مطلوب دریافت مراقبت و رضایت از مراقبت های دوران بارداری در کل کمتر از 60% و چیزی در حدود نیمی از افراد را شامل می شود و در زمینه دریافت مراقبت های اطلاعاتی و میزان دسترسی به خدمات و رضایت از مراقبت های اطلاعاتی و جسمانی هم در مراکز بهداشتی درمانی و هم بیمارستان ها بیشترین مشکل وجود داشته است، پیشنهاد می شود که مسؤولین با جذاب کردن و مجهز کردن این محیط ها به ویژه در بیمارستان ها و تأمین تعداد مناسب کارکنان و برگزاری بازآموزی برای آن ها در مراکز بهداشتی و استقرار فرد مراقبت ثابت (استاد، رزیدنت، مربی مامایی) در کلیه روزها در بیمارستان ها و لذا مراجعه مادران به همان فرد قبلی در هر مراجعه برای برقراری ارتباط و حمایت عاطفی و جسمانی کافی، موجب استفاده بهتر و بیشتر از مراقبت های دوران بارداری گردند.