بررسی به کارگیری ریزجلبک های اسپیرولینا پلتنسیس و کلرلا وولگاریس در بایوفیلترها به منظور حذف ترکیبات فلزات سنگین از فاضلاب های صنعتی

محمد عزیزخانی، mohammad azizkhani student research committee, shahid beheshti university of medical sciences, tehran, i. r. iran.کمیته تحقیقات دانشجویی مسعود باغستانی، masoud baghestani هدا نیک منش، hoda bagheri مژده فخری، mozhdeh nikmanesh

چکیده

سابقه و هدف: حذف فلزات سنگین در فاضلاب­ها همواره از موضوعات چالش برانگیز در صنایع بوده است. فلزات سنگینی هم­چون جیوه، کادمیوم و نیکل در صورت ورود به محیط زیست پیرامون انسان می­توانند پیامدهای جبران ناپذیری داشته باشند. هدف از این مقاله ارائه روشی کارآمد است که با استفاده از دو ریز جلبک اسپیرولینا و کلرلا یون­های فلزات سنگین را جذب می­کند و با پاک­سازی فاضلاب­ها از این ترکیبات مضر، نیز با استفاده از میکروارگانیسم­های موجود در طبیعت، امکان استفاده مجدد از فلزات سنگین در صنایع مربوط را امکان پذیر می­سازد. مواد و روش­ها: تارنماهای scopus ، elsevier مورد بررسی قرار گرفتند. نتایج: در روش بررسی شده، فلزات سنگین با ایجاد پیوندهایی با دیواره و برخی اجزای سلولی دو ریزجلبک اسپیرولینا و کلرلا از فاضلاب حاوی این فلزات جدا می­شوند. رقیق­سازی فاضلاب می­تواند باعث افزایش راندمان فرآیند حذف این فلزات گردد. تولید این جلبک­ها در محوطه کارخانجات نیز با ملاحظه برآورد هزینه­ها می­تواند توجیه اقصادی داشته باشد. نتیجه­گیری: با توجه به خطراتی که انتشار فلزات سنگین به­صورت بالقوه برای انسان ایجاد می­کند و ورود این آلاینده­ها به­محیط زیست، تصفیه و فیلتراسیون فاضلاب­های صنعتی از این فلزات غیر قابل چشم پوشی است. در این راستا، استفاده از سیستم­های طبیعی به­منظور حذف این فلزات از فاضلاب خروجی از کارخانه بسیار حائز اهمیت است. به­کارگیری دو ریزجلبک اسپیرولینا و کلرلا به­دلیل جذب سطحی و ایجاد پیوند با این فلزات به­صورت بایوفیلترهایی سازمان یافته می­تواند مفید واقع شده و با کاهش هزینه­ها کارآیی فیلتراسیون را افزایش دهد.