بازتاب فرهنگ و ادب ایران در شعر عبدالوهّاب البیاتی
چکیده
عبدالوهّاب البیاتی (متوفّای 1999 م) یکی از شاعران بزرگ و نامدار جهان معاصر عرب به شمار میآید او در بخشی از آثار و سرودههای خود تحت تأثیر بزرگان شعر و شخصیّتهای تاریخی ایران بوده است. از میان شاعران معاصر عرب، وی بیشترین توجّه را به ایران داشته و اندکی قبل از مرگش به ایران سفر کرده است. این سفر کوتاهمدّت، نتایج و بازتاب گستردهای در شعر او داشته است. او از شهرها و شخصیّتهای ایرانی به عنوان نمادی برای بیان دردها و استبدادی که بر جامعهاش سایه افکنده است بهره میبرد و آنچه را در دل دارد به کمک این نقابها به تصویر میکشد. البیاتی از شخصیّتهایی چون خیّام، سهرودی، حافظ و از حلاّج به عنوان شخصیّتهایی آرمانی برای بیان رنج انسان امروز یاد میکند و از میان شهر های ایران نیز از نیشابور ، تهران، شیراز و اصفهان مکرّر یاد میکند؛ چراکه میان آنها و وطن ستمدیده خود شباهتی بینظیر مییابد. در این مقاله، تلاش شده است تا چگونگی این تأثیرپذیریها توسّط عبدالوهّاب البیاتی از نامها و شهرهای ایرانی به نمایش گذاشته شود.