نقدی بر مقاله «بررسی نسخ خطی و مرقعات ایرانی قرون هشتم تا دهم هجری قمری در موزه توپقاپیسرای»
چکیده
چکیدهای برای این سند ثبت نشده است.
چکیدهای برای این سند ثبت نشده است.
شناخت ما از موزهء توپقاپیسرای استانبول،به واسطهء دارا بودن مجموعه ای غنی از آلبومهای نگارگری و نسخه های خطی نفیس ایران و بیش تر مربوط به عصر شکوهمند و طلائی نگارگری،می باید برای ما از اهمیت ویژه ای برخوردار باشد. بررسی،شناسائی و ردیابی آثار با ارزش نسخ خطی در موزهء توپقاپی از سده
شناخت ما از موزهء توپقاپیسرای استانبول،به واسطهء دارا بودن مجموعهای غنی از آلبومهای نگارگری و نسخههای خطی نفیس ایران و بیشتر مربوط به عصر شکوهمند و طلائی نگارگری،میباید برای ما از اهمیت ویژهای برخوردار باشد. بررسی،شناسائی و ردیابی آثار با ارزش نسخ خطی در موزهء توپقاپی از سد
مطالعه بر روی نسخ خطی نشان میدهد، یکی از تمهیدات مهم کاتبان در سیر کتابت متون، مورّبنویسی بودهاست. مورّبنویسی در نسخ خطی کاربردهای زیادی داشته و امکانات متنوعی برای کاتبان فراهم میکرده است. ضمن این که کاتبان به وفور از آن استفاده کردهاند. گاهی نیز نقش تزئینی در صفحهآرایی به
جدول آرایهای ساده است که در نسخههای اسلامی اولیه هم دیده میشود. میتوان این جداول را بر اساس نقش آنها در صفحهآرایی به دو شکل جداولکاربردی و جداولتزیینی تقسیم کرد. با توجه به اینکه این آرایهها بهصورت مستقل و با تکیه بر نمونههای متقدم موجود در نسخ اسلامی کمتر موردپژوهش قرا
رساله پیش روی که عنوان آن «سقیفه در متون تاریخی فارسی قرون هشتم تا دهم هجری قمری» است، سوال اصلی خویش را این گونه مطرح کرده است که ماجرای سقیفه در نگرش مورخان قرن هشتم تا دهم چه بازتابی داشته است. در راستای سوال اصلی این رساله، فرضیه رساله بر این اصل استوار است که مورخان قرن هشتم