نگاهی به وضعیت ارزاق در ایران در سال های جنگ جهانی اول
چکیده
چکیدهای برای این سند ثبت نشده است.
چکیدهای برای این سند ثبت نشده است.
با شروع جنگ جهانی اول در اروپا به تدریج دامنه این جنگ به سایر نقاط جهان از جمله آسیا و ایران سرایت نمود و ایران در مقام یک کشور بی طرف به اندازۀ کشورهای درگیر در جنگ و حتی بیشتر از آنها دچار آسیب گردید. این در حالی بود که علی رغم اعلام بیطرفی ایران در جنگ جهانی اول دول متخاصم چن
قحطی بزرگ سالهای 1296-1298ه.ش/1917-1919م، طی جنگ جهانی اول ازجمله مباحث تاریخ معاصر ایران محسوب میشود که دچار فقر تاریخنگاری است و تا سالهای اخیر، اهمیت و اثرگذاری آن در تعیین سرنوشت جامعهی ایران مورد غفلت مورخان قرار داشت. انتشار پارهای مقالات و تکنگاریها با ذکر مصائبی ک
جنگ جهانی اول برای مردم ایران گرفتاریهای بیشماری را در پی داشت؛ مناطق وسیعی از کشور در اثر جنگ تخریب شد، دهها هزار نفر دچار قحطی شدند و یا بر اثر بیماری از بین رفتند. در پی این شرایط، ناامنی و قتل و غارتهای روزانه در همۀ مناطق کشور به امری عادی در طول جنگ تبدیل شد. این بحران
با ورود نیروهای متخاصم جنگ جهانی اول به خاک ایران، دولت مرکزی در صیانت از مرزها ناتوان شد؛ چراکه نه ساختار سیاسی منسجمی داشت و نه ارتشی کارآمد که مانع از هجوم آنها شود. این زمان بخش زیادی از جمعیت ایران را ایلات و عشایر تشکیل میدادند که در قبال دادن مالیات در قلمرو خود، نسبتاً ا
ایل سنجابی از ایلات کرد غرب ایران هستند که در جریان جنگ جهانی اول، به حمایت از دولت موقت ملی نظامالسلطنه و ملیگرایان همراه وی برخاستند و ضمن اعلامِ مخالفت با حضور و فعالیت سپاهیان دولتهای انگلیس و روس، با نیروهای آلمانی و عثمانی همراه شدند. بعد از غلبة سپاهیان روس و انگلیس بر
تهاجم عثمانی به غرب ایران و اشغال چندسالة این خطه در جنگ جهانی اول، پیامدهای معینی داشت که ابعاد مختلف آن هنوز نیازمند واکاوی است. جلوهای از این پیامدها، بهویژه از منظر حیات اجتماعی، در اسناد بازتاب یافته است که بررسی تحلیلی و زمینهمند آن میتواند به ترسیم نمای جزئینگرتری از