تحلیل سبک شناسی عبارت های فعلی کلیله و دمنه با رویکرد کاربردگرا
چکیده
کاربردشناسی شاخه ای نسبتاً جدید در علم زبان شناسی است که قدمت آن تقریباً به نیم قرن اخیر می رسد و موضوع آن مطالعۀ معنا و نحوۀ انتقال پیام از گوینده یا نویسنده به مخاطب (شنونده یا خواننده) بر اساس بافت و موقعیت گفتاری است. به عبارت دیگر در کاربردشناسی آن چه مورد بررسی و تحلیل قرار می گیرد تنها صورت های زبانی و نحوی ایجادشده در زنجیرۀ گفتاری و متن نوشتاری نیست، بلکه قسمت اعظم پیامی که گوینده یا نویسنده به مخاطب (شنونده یا خواننده) منتقل می کند متأثر از بافت و موقعیت ایجاد گفتار است.پیش انگاری ها، استلزام و کنش های گفتاری از جمله مفاهیم مطرح در کاربردشناسی زبان است که در این مقاله کارکرد آن ها در عبارات فعلی کلیله و دمنه و نقش آن ها در ایجاد سبک فنی بررسی شده است. نتایج حاصل از تحقیق مؤید فرضیه های تحقیق مبنی بر این که عبارات فعلی در کلیله و دمنه نمود لفظی یک به یک ندارند بلکه دارای معانی ضمنی و تلویحی هستند، بوده و هم چنین روند دشوار شدن متن و گرایش نویسنده را به سبک فنی نشان می دهد.