محله محوری، رهیافتی نوین در ایجاد مدیریت شهری پایدار (نمونه موردی: محله قیطریه تهران)
چکیده
در طی چند دهه اخیر تأکید برنامهریزی و مدیریت شهرها، بیش از هر زمان دیگری به سطوح پایین تر و ابعاد ملموس زندگی شهری متوجه شده است. که به نوعی سیاست گذاری، برنامهریزی و مدیریت شهری را از خُردترین واحد، یعنی محله در شهر هدف قرار داده است. به عبارت دیگر، محلههای شهری به مثابه کوچک ترین واحد سازمان فضایی شهر، در پایداری شهری نقش اساسی ایفا میکنند. رویکرد محله محوری با مبنا قرار دادن محلهها درمدیریت شهر، آن ها را همچون منابعی پویا در راه ایجاد توسعه، انسجام اجتماعی و هویت بخشی به کار میگیرد. مقاله حاضر از نوع توصیفی – تحلیلی و بر اساس مدل ترکیبی تحلیل استراتژیک swot و مدل برنامهریزی استراتژیکqspm است. این پژوهش به بررسی محله محوری در ایجاد مدیریت شهری پایدار پرداخته( چراکه محله موردمطالعه ظرفیت های کارآمد خود را متناسب با برنامهریزی با تاکید بر محله مبنایی داشته و در گذر زمان این ظرفیت ها را کم کم از دست داده و دچار مشکلاتی شده است ) و محله قیطریه را به عنوان یک نمونه از این محلهها موردمطالعه قرار داده و با انجام مطالعات میدانی و بررسی مدارک، بر اساس امکانات و فرصتها، محدودیتها و تهدیدات، راهبردهایی به منظور برنامهریزی برای مدیریت این محله ارائه داده است. نتایج تحقیق نشان دهنده آن است که؛ استراتژیهای انتخاب شده qspmاز میان پنج استراتژی برگزیده، استراتژی گسترش گردشگری و انتقال درآمد آن به ساکنین محله برای افزایش سطح خدمات ، با نمره جذابیت 04/13 نسبت به دیگر استراتژیها از اولویت بالایی برخوردار است.