سوء رفتار خانگی با سالمندان روستایی شهرستان دزفول و ارتباط آن با کیفیت زندگی آنان

لیلا محبی، leila mohebbi department of rehabilitation management, musculoskeletal rehabilitation research centre, rehabilitation college, ahvaz jundishapur university of medical sciences, ahvaz, iran.دزفول - خیابان قرنی بین خیابان وفا و نیکو پلاک 167 شهلا زاهدنژاد، shahla zahednejad department of physiotherapy musculoskeletal rehabilitation research centre, rehabilitation college, ahvaz jundishapur university of medical sciences, ahvaz, iran.اهواز، دانشگاه­ علوم پزشکی و خدمات بهداشتی درمانی جندی شاپور، مرکز تحقیقات توانبخشی عضلانی-اسکلتی، دانشکده علوم توانبخشی، گروه فیزیوتراپی. شیدا جوادی پور، sheida javadi pour department of occupational therapy, musculoskeletal rehabilitation research centre, rehabilitation college, ahvaz jundishapur university of medical sciences, ahvaz, iran.گروه کاردرمانی، مرکز تحقیقات توانبخشی عضلانی-اسکلتی، دانشکده علوم توانبخشی، دانشگاه علوم پزشکی وخدمات بهداشتی درمانی جندی شاپور اهواز، اهواز، ایران. آزاده ساکی، azadeh saki department of statistics and epidemiology, health college, ahvaz jundishapur university of medical sciences, ahvaz, iran.گروه آمار و ایپدمیولوژی، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی وخدمات بهداشتی درمانی جندی شاپور اهواز، اهواز، ایران.

چکیده

اهداف: سالمندان ازجمله گروه های آسیب پذیر جامعه هستند و پدیده سالمندآزاری ازجمله چالش های مطرح در حیطه مراقبت و حمایت از سالمندان است. پژوهش حاضر با هدف تعیین سوء رفتار خانگی با سالمندان روستایی شهرستان دزفول و ارتباط آن با کیفیت زندگی آنان در سال 1392صورت گرفت. مواد و روش ها: پژوهش حاضر مطالعه ای مقطعی از نوع همبستگی بود که نمونه گیری آن به شکل خوشه ای تصادفی انجام گرفت و در آن 210 سالمند 60 سال و بالاتر ساکن روستاهای شهر دزفول شرکت کردند. سالمندانی که براساس نسخه فارسی آزمون کوتاه وضعیت شناختی فاقد اختلال شناختی بودند، پس از کسب رضایت آگاهانه وارد مطالعه شدند. سپس پرسش نامه بررسی سوءرفتار خانواده نسبت به سالمندان، نسخه فارسی پرسش نامه sf-36 به منظور سنجش کیفیت زندگی از منظر سلامت و نیز پرسش نامه جمع آوری اطلاعات دموگرافیک و فردی برای آنان تکمیل گردید. داده ها پس از جمع آوری با به کارگیری آمار توصیفی و آزمون های مجذور کای و تی مستقل تجزیه و تحلیل شدند. یافته ها: یافته های پژهش نشان داد که 60/5درصد از نمونه های پژوهش، حداقل یکی از انواع سوءرفتار را تجربه کرده بودند.بیشترین میزان شیوع سوءرفتار مربوط به غفلت عاطفی (38/6درصد) و کمترین آن مربوط به غفلت مراقبتی (7/3درصد) بود.در این مطالعه، گروه سالمندان بدون تجربه سوءرفتار، نسبت به سالمندان باتجربه سوءرفتار در کلیه ابعاد هشت گانه کیفیت زندگی به جز 2 بُعد عملکرد جسمانی و سلامت عمومی، به طور معنی داری از کیفیت زندگی بهتری برخوردار بودند (0/05>p). نتیجه گیری: با وجود تأکید زیادی که در فرهنگ ما برای احترام به سالمند وجود دارد، سالمندان انواع مختلف سوءرفتار را تجربه می کنند؛ بنابراین، توجه ویژه و ایجاد حساسیت در افراد و سازمان های مرتبط با این پدیده به منظور پیشگیری از نتایج بلندمدت آن موردنیاز است.