تعیین الگوی بهینه تخصیص نهاده های تولید به زیربخش های کشاورزی
چکیده
محدودیت منابع و عوامل تولید از بزرگترین چالشهای اقتصادی است. از این رو در این تحقیق سعی شده است تا با استفاده از ترکیب روش اقتصادسنجی پانل دیتا و مدل برنامهریزی هندسی (حالت خاصی از برنامهریزی غیر خطی)، الگویی در راستای تخصیص بهینه مهمترین نهادههای تولید به زیربخشهای مختلف کشاورزی کشور تعیین گردد. هدف این الگو دستیابی به بیشترین حجم ارزش افزوده در بخش کشاورزی با توجه به محدودیت منابع و نهادههای تولید میباشد. متغیرهای تصمیم در این تحقیق مقدار و درصد بهینه تخصیص نیروی کار، حجم سرمایهگذاری و انرژی به هر یک از بخشهای زراعت، باغبانی، دامداری، طیور، شیلات و صنایع تبدیلی و تکمیلی میباشد. دورهی زمانی مورد استفاده در این تحقیق 7 ساله(1375تا 1388) و بهصورت مقطعی میباشد. نتایج این تحقیق درصدهای بهینه تخصیص نهادههای تولید را به هر یک از زیربخشهای کشاورزی تعیین نموده که حاکی از آن است که الگوی فعلی تخصیص نهادههای نیروی کار، حجم سرمایهگذاری و نهادهی انرژی در زیربخشهای کشاورزی کشور بهینه نمیباشد و با اجرای الگوی بهینه پیشنهادی کشور میتواند به 5% ارزش افزوده بیشتر(یعنی حدود 18730 میلیارد ریال) در بخش کشاورزی دست یابد. طبقهبندیjel: q18, c61, e65