بررسی تأثیر سازمان یادگیرنده بر رفتار نوآورانه با در نظرگرفتن تعلق کاری کارکنان به عنوان متغیر واسطه در شهرداری منطقه ۸ تهران
چکیده
هدف این پژوهش پیمایشی بررسی تأثیر سازمان یادگیرنده و تعلق کاری کارکنان بر رفتار نوآورانه آنها در شهرداری منطقۀ 8 تهران است. جامعۀ آماری شامل مدیران شهرداری منطقۀ 8 تهران است که هنگام انجام تحقیق بالغ بر 71 نفر بودند و بنابراین سرشماری انجام شد. در این پژوهش از پرسشنامۀ ابعاد سازمان یادگیرنده (dloq) مارسیک و واتکینز (2003)، پرسشنامه رفتار نوآورانه کارکنان اسکات و براس (1994) و پرسشنامۀ تعلق کاری کارکنان شافلی (2003) استفاده شد. برای آزمون فرضیهها از رگرسیون دومتغیره و تحلیل مسیر استفاده شد. بر اساس نتایج، سازمان یادگیرنده بهصورت مستقیم و غیرمستقیم و بهواسطۀ تعلق کاری بر رفتار نوآورانه کارکنان شهرداری منطقه 8 تهران، تأثیر بالا و معناداری دارد. همچنین، سازمان یادگیرنده بر تعلق کاری کارکنان و تعلق کاری کارکنان بر رفتار نوآورانه آنها تأثیر مستقیم بالایی دارد.