بازنمایی آراء برخی شرق شناسان از سنت
چکیده
از دیرباز آثار شرق شناسان همچون سفرنامه ها یکی از مهمترین منابع بررسی تاریخ اجتماعی و مناسبات سیاسی، فرهنگی و اقتصادی مشرق زمین بشمار میروند. بطور کلی در متون شرق شناسی برای ارزیابی از عوامل تأخر توسعهیافتگی شرق نسبت به غرب، عامل استبداد درونی با خاستگاهی فرهنگی و بهویژه مذهبی (اسلامی) برجسته شده در حالیکه سیطره پدیدهای همچون استعمار غرب مورد غفلت قرار گرفته است. با توجه به اینکه نهضت شرقشناسی یکی از جریانهای تاثیرگذار در روند تجدد و جهانی شدن در کشورهای مشرق زمین محسوب میشود، این پژوهش درصدد بررسی تفسیر و نحوه بازنمایی آراء برخی از مستشرقان از سنت در فرایند مدرنیته و جهانی شدن است. در این راستا درصدد پاسخ به این پرسشهایی از این قبیل هستیم، آیا تجربه غرب قابل تعمیم به همه تمدنها بهویژه تاریخ ایران است؟ سنت در آرای شرق شناسان عامل پیشرفت به شمار میآید یا مانع از آن؟ در این پژوهش با بازخوانی آراء برخی از مستشرقان همچون کنت دوگوبینو، ماکس وبر،کارل مارکس و ... در پی پاسخگویی به سؤالات فوق برآمده و در بخش مبانی نظری از نظریههای ادوارد سعید، برایان ترنر، میشل فوکو و ... بهره گرفته شده است. روش تحقیق مورد استفاده در این بررسی، تحلیل گفتمان است.