مقاله

نقد و بررسی واژگان و فرایندهای واجی در اشعار ظهیر فاریابی

چکیده

زبان مهمترین وسیله­ی ارتباطی انسان و پایه­ی همه­ی نهادهای اجتماعی و پدیده­ای است که در هر زمان در حال تغییر و تحول است. تحولات واجی از قدیمترین ایام تا کنون مورد توجه زبانشناسان بوده است. در آغاز رواج زبان فارسی دری هنوز تلفظ بسیاری از کلمات و املای آنها صورت ثابت و واحدی پیدا نکرده بود، لذا یک کلمه به صورتهای گوناگون تلفظ و نوشته می­شد. مطالعه­ی دیوان ظهیر فاریابی(متوفی به سال 598)، شاعر با ذوق و مشهور قصیده و غزل در قرن ششم هجری، از منظر واژگان به دلیل وسعت دامنه­ی لغات، فراوانی و دگرگونیآنها، محور اصلی این مقاله است. این امر علاوه بر اینکه واژه­ها و ترکیبات بسیاری را در اختیار ما قرار می­دهد که برغنای زبان فارسی افزوده­اند، رمز موفقیت شاعران گذشته را نیز از نظر تأثیرگذاری بر مخاطبان و کسب شهرت و اعتبار بازگو می­کند. در شعر ظهیر فاریابی، برخی از مختصات زبانی سبک خراسانی با اندکی تغییر - افزایش لغات عربی و کاهش قابل توجه کاربرد لغات مهجور کهن- به خدمت گرفته شده است. با توجه به اینکه برخی از ویژگیهای سبک خراسانی و همچنین برخی از مختصات سبک عراقی در اشعار او به چشم می­خورد، می­توان سبک او را بینابین نامید.

اسناد مشابه

  • نقد و بررسی واژگان و فرایندهای واجی در اشعار ظهیر فاریابی

    مقاله۲۰۱۴مطالعات نقد ادبیحجت الله بهمنی مطلق، ملیحه دانایی، یدالله بهمنی مطلق

    زبان مهمترین وسیله­ی ارتباطی انسان و پایه­ی همه­ی نهادهای اجتماعی و پدیده­ای است که در هر زمان در حال تغییر و تحول است. تحولات واجی از قدیمترین ایام تا کنون مورد توجه زبانشناسان بوده است. در آغاز رواج زبان فارسی دری هنوز تلفظ بسیاری از کلمات و املای آنها صورت ثابت و واحدی پیدا نک

  • مضمون‌پردازی و کارکردهای هنری و بلاغی باورها و رسوم عامیانه در اشعار ظهیر فاریابی

    مقاله۲۰۲۳بلاغت کاربردی و نقد بلاغیفاطمه تسلیم جهرمی

    شعر ظهیر فاریابی، شاعر قرن ششم، به عنوان یکی از حلقه‌های بین سبک خراسانی و عراقی در بسیاری از داوری‌های شاعرانه کهن مطرح شده و تأثیر بسیاری بر شعر شاعران پس از خود داشته است. ظهیر، مضمون‌پردازی متعدد و گسترده‌ای از دانش‌های مختلف از جمله باورها و عقاید عامیانه و برخی باورهای محلی

  • بررسی‌معنا و فرآیندهای واجی واژگان عربی دخیل در زبان لکی

    مقاله۲۰۲۱آموزش زبان، ادبیات و زبانشناسیمسعود باوان پور، سید محمود میرزایی الحسینی، طیبه فتحی ایرانشاهی

    وام‌گیری واژگان از یک زبان به زبان دیگر همواره وجود داشته است. با گذشت زمان و در روند وام‌گیری، ممکن است برخی واژگان، هم از لحاظ معنا و هم از لحاظ تلفظ، از زبان مبدأ به مقصد تغییر کنند. لکی یکی از زبان‌های باستانی است که مسکن گویشوران در استان‌های لرستان، ایلام، کرمانشاه، همدان م

  • بررسی عنصر تلمیح در اشعار ظهیر فاریابی

    پایان‌نامه۲۰۱۳وزارت علوم، تحقیقات و فناوری - دانشگاه زابل - دانشکده ادبیات و علوم انسانیمحمد مجوزی

    تلمیح یکی از شگردهای ادبی است که شاعران و سخنوران به وسیل? آن در کمترین کلمات، معانی بسیار و گسترده را در کلام خود می گنجانند و ظرفیت معنایی سخن خود را افزایش می دهند. از آن جا که عنصر تلمیح در مهم ترین آثار ادبی جهان بیشترین بار معنایی را بر عهده دارد و یکی از اساسی ترین های ذوق