وضعیت رفاهی خانوارهای شهری و روستایی استان های کشور طی برنامه دوم و سوم توسعه
چکیده
این مقاله تلاش میکند تا با استفاده از اطلاعات هزینه خانوار شهری و روستایی طی برنامههای دوم و سوم توسعه اقتصادی اجتماعی و فرهنگی، وضعیت رفاهی را در استانهای کشور ایران مورد بررسی قرار دهد. این بررسی، بر پایه شاخص های رفاهی تعریف شده در اقتصاد انجام و با توجه به تنوع وگستردگی شاخص های موجود بهمنظور بررسی وضعیت رفاهی، تلاش گردیده است که ازمناسبترین شاخصهای موجود، یعنی شاخص رفاهی سن استفاده شود. نتایج تحقیق نشان می دهد که وضعیت رفاهی هر یک از استان ها طی سالهای مورد بررسی، 85-1376، با یکدیگر متفاوت بوده و بطور مثال استان هایی مانند تهران، اصفهان از شرایط رفاهی مناسبی نسبت به سایر استان ها برخوردارند و از طرفی استان هایی نظیر سیستان و بلوچستان، لرستان و چهارمحال و بختیاری نسبت به سایر استان ها در وضعیت نامناسب رفاهی قرار دارند. از طرفی دیگر، نتایج حاکی از آن است که بهطورکلی مناطق شهری نسبت به روستایی از وضعیت رفاهی به مراتب بهتری برخوردار میباشند.