انسان و طبیعت در قرآن
چکیده
برشماری روابط مادی و معنوی متقابل انسان و طبیعت از نگاه قرآن مورد بررسی قرار گرفته است. انسان از یک نظر جزئی از طبیعت است و با آن رابطه های چند جانبه، بیولوژیک، معرفتی و حقوقی دارد. انسان در طبیعت زاده می شود، می بالد و می میرد و این بخشی از رابطه دوسویه انسان و طبیعت است. انتساب آفرینش انسان و طبیعت به پروردگار یگانه هستی، خود پیامدار نتایج و نکته های چندی از رابطه متقابل وهماهنگی آن دو می باشد، که البته این رابطه دو سویه در آیات قرآن به روشنی بیان شده است. نویسنده پس از بحث مختصری پیرامون انواع رابطه و تناسب انسان با طبیعت در قرآن، به رابطه مادی انسان با طبیعت پرداخته و از رابطه بیولوژیک انسان با خاک و آب، و طبیعت بعنوان منبع معیشت انسان نام می برد. در ادامه به رابطه انسان و طبیعت در قلمرو معنی و معرفت می پردازد و بینایی و بصیرت انسان را معنی بخش زیبایی طبیعت و اندیشه انسان را کشف کننده رموز و آیات طبیعت و منافع وی را محور جهت گیری و کارآیی طبیعت و طبیعت را آموزگار انسان، میدان مطالعه و درس آموزی انسان و مظهر آیات الهی برای انسان و ارائه دهنده نمودهای محسوس برای جهان نامحسوس بر می شمارد. در پایان، حقوق متقابل انسان و طبیعت را از نگاه آیات قرآن مورد بررسی قرار می دهد.