بررسی ژنتیکی جدایه های fusarium graminearum مولد دی اکسی نیوالنول و نیوالنول گندم در ایران (مقاله ی انگلیسی)
چکیده
عامل اصلی بیماری فوزاریوز سنبله گندم در ایران fusarium graminearum است که نه تنها باعث کاهش محصول می گردد، که با تولید د اکسی نیوالنول (don) و نیوالنول (niv) سبب بیماری های ناشی از زهرابه های قارچی در انسان و حیوانات اهلی می گردد. در این مطالعه تعداد ۶۰ سویه graminearum f. جدا شده از مزارع آلوده ی گندم در ایران، از نظر ژن های مولد د اکسی نیوالنول، نیوالنول و مشتقات استیله ی آن ها با استفاده از آغازگرهای اختصاصی tri13p1/tri13p2 و tri13f/tri13donr آزمایش شد. در ۳۶ جدایه از ۶۰ سویه آزمایش شده، یک قطعه ۵۸۳ جفت بازی مسئول تولید ۱۵-استیل د اکسی نیوالنول و در ۲۴ جدایه قطعه ۸۵۹ جفت بازی مسئول تولید نیوالنول تکثیر گردید. در هیچکدام از جدایه ها قطعه ۶۴۴ جفت بازی مسئول تولید ۳-استیل دی اکسی نیوالنول تکثیر نگردید. توزیع هاپلوتیپ های tri13 نشان داد که اکثر جدایه ها، مولد don و15-acdon هستند. توانایی تولید تریکوتسن ها در بین جدایه های واجد ژن های مولد تریکوتسن با استفاده از روشhplc-spe ارزیابی شد. ۷۷% جدایه های مورد بررسی، مولد 15-acdonو 46% تولیدکننده ی niv بودند. هیچکدام از جدایه های مولد don قادر به تولید niv نبودند. در حالی که مقادیر کم don (ppb۱۰-۹۰) در جدایه های مولد niv ردیابی گردید. توزیع جدایه های graminearum f. مولد niv و مشتقات don در استان های مختلف نشان داد که اکثر جدایه های مولد niv متعلق به استان های گلستان و مازندران بودند، در حالی در استان های فارس، کرمان، هرمزگان و اردبیل جدایه های مولد don بیشتر از جدایه های مولد niv بودند.
نویسندگان و وابستگی سازمانی
- رویا رضائیان دلوئی — عضو هیات علمی گروه زراعت و اصلاح نباتات، واحد مشهد، دانشگاه آزاد اسلامی، مشهد، ایران
- سعید رضایی — عضو هیات علمی گروه بیماری شناسی گیاهی، دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد علوم و تحقیقات، تهران، ایران
- منصوره میرابوالفتحی — عضو هیات علمی موسسه تحقیقات گیاه پزشکی کشور، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، تهران، ایران
- حمیدرضا زمانی زاده — عضو هیات علمی گروه بیماری شناسی گیاهی، دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد علوم و تحقیقات، تهران، ایران
- محمد رضوی — عضو هیات علمی موسسه تحقیقات گیاه پزشکی کشور، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، تهران، ایران