عوامل خطر بروز افسردگی در بیماران مبتلا به دیابت نوع ۲
چکیده
سابقه و هدف: افسردگی از شایعترین حالات روانشناختی همراه با دیابت نوع 2 است که در پیامدهای نامطلوب آن سهیم است. هدف پژوهش حاضر بررسی عوامل خطر بروز افسردگی در بیماران دیابتی نوع 2 میباشد. مواد و روشها: در این مطالعه توصیفی مقطعی، 254 بیمار مبتلا به دیابت نوع 2 بهشیوه نمونهگیری در دسترس در درمانگاههای سرپایی دیابت دانشگاه علوم پزشکی تهران و انجمن دیابت ایران در سال 1389 انتخاب شدند. دادهها با استفاده از پرسشنامه اطلاعات جمعیت شناختی و خصوصیات بیماری، پرسشنامه سلامت بیمار - 9 ( phq-9 )، مقیاس حمایت اجتماعی ( social support scale soss ) و مقیاس خود مدیریتی دیابت ( diabetes self-management scale dsms ) جمعآوری شده و بهکمک مجذور کای، t و رگرسیون لوجستیک دو مقولهای تحلیل گردید. نتایج: افزایش درد و ناتوانی کارکردی (725/11 = or )، کاهش حمایت اجتماعی (086/3 =or)، کاهش خودمراقبتی دیابت (088/4=or)، افزایش مدت دیابت (328/1= or)، عوارض دیابت (324/2 = or)، درمان با انسولین (431/2 = or )، hba1c بالاتر از 9 درصد (575/21 = or)، kg/m2 25 < bmi (251/2 = or) و رخدادهای عمده زندگی (043/14 = or ) بهطور معناداری در بیماران دیابتی دارای افسردگی و بیماران دیابتی فاقد افسردگی متفاوت بودند (001/0 p = ). سن، جنسیت و وضعیت اجتماعی- اقتصادی در این دو گروه تفاوت معناداری نداشتند. طبق تببین این مدل رگرسیون، 3/95 درصد موارد بهدرستی طبقهبندی شدند. نتیجهگیری: درد و ناتوانی کارکردی، حمایت اجتماعی ضعیف، خود مراقبتی پایین دیابت، مدت طولانی ابتلاء به دیابت، عوارض دیابتی، درمان با انسولین، % 9 < hba1c ، kg/m2 25 < bmi و تجربه رخدادهای عمده زندگی در کنار هم در بروز افسردگی در بیماران مبتلا به دیابت نوع 2 سهیم هستند. این یافتهها دارای پیامدهای کاربردی در پیشگیری از افسردگی در بیماران دیابتی است.