بررسی ارتباط چهار پلی مورفیسم در ژن tnp۲ با روند اسپرماتوژنز و ایجاد ناباروری مردان
چکیده
در اسپرماتوژنز انسان، پروتامینها به عنوان پروتئینهای متصل شونده به dna اسپرم جایگزین هیستونها می شوند. برای تمایز و بلوغ اسپرم جایگزینی هیستونها با پروتامینها ضروری است. آسیب در ژنهای کد کننده پروتامینها میتواند منجر به تخریب اسپرماتوژنز و عدم تشکیل اسپرم کامل شده و در نتیجه سبب ناباروری مردان گردد. در این تحقیق به بررسی حضور چهار پلی مورفیسم در ژن tnp2 از ژنهای خانواده پروتامینها و ارتباط آن با ایجاد ناباروری ادیوپاتیک در مردان ازواسپرمی و الیگواسپرمی ایرانی پرداخته شده است. حضور چهار پلیمورفیسم t1019g،g1272c، g deletion at 1036 and 1046در ژن tnp2، پس از استخراج dna از نمونه خون 96 مرد ازواسپرم و اولیگو اسپرم با ناباروری ادیوپاتیک و 100 نفر گروه کنترل با روش pcr-rflp و pcr-sscp بررسی شد و سپس با روش sequencing نتایج تایید شد.فراوانی ژنوتایپ cc از پلیمورفیسم g1272c بین گروه بیمار و کنترل تفاوت نشان داد ولی با آنالیز آماری اختلاف معنیدار بین حضور این پلیمورفیسم در مقایسه گروه بیمار با کنترل مشاهده نشد (p>0/05). همچنین پلی مورفیسمهای t1019g و g deletion at 1036 and 1046در هیچ یک از گروه بیمار و کنترل مشاهده نشد. مقایسه نتایج این تحقیق با مطالعات انجام شده در این زمینه نشان داد که بین حضور این چهار پلیمورفیسم بررسی شده در ایجاد ازواسپرمی و اولیگواسپرمی با ناباروری ادیوپاتیک در جمعیت مردان ایرانی ارتباط معنیداری وجود ندارد.