بررسی تجمع فلزات سنگین در عضله ماهی کفشک تیزدندان (psettodes erumei) آبهای بوشهر
چکیده
فلزات سنگین میتوانند در اندام ها و بافت های مختلف مانند کبد، کلیه، آبشش ها و عضلات آبزیان تجمع یابند. نظر به اینکه بافت عضله ماهی نقش مهمی در تغذیه انسان دارد، اطمینان از سلامت آن حائز اهمیت است. خطرات ناشی از مسمومیت با فلزات سنگین در آب ها و گونه های مختلف آبزی متفاوت بوده و سمیت آنها در آب های شیرین و سبک نسبت به آب های شور و سنگین بیشتر است. در این تحقیق، تعداد 44 نمونه ماهی کفشک تیزدندان (psettodes erumei) به طور تصادفی از شهرستان بوشهر جمع آوری شد. سپس 100 گرم از عضله سینه ای نمونه ها جدا و برای سنجش با دستگاه جذب اتمی آماده شد. نتایج به دست آمده از مقادیر چهار فلز سنگین سرب، کادمیوم، روی و کروم در بافت عضله ماهی کفشک تیزدندان برحسب میکروگرم بر کیلوگرم (ppb) ثبت شد. در این بررسی در بافت عضله، بیشترین مقدار مربوط به فلز روی (حدود 5/138) و کمترین مقدار متعلق به فلز کروم (حدود 30 میکروگرم بر کیلوگرم) بود. نتایج حاصله نشان می دهد که در ماهی کفشک تیز دندان مورد مطالعه، حداکثر مقادیر روی 208/0 (حداقل 034/0)، سرب 124/0 (حداقل 037/0)، کادمیوم 090/0 (حداقل 019/0)، کروم 054/0 (حداقل 013/0) میلی گرم بر کیلوگرم عضله ماهی بوده است که در تمامی نمونه ها، این مقادیر در محدوده مجاز سازمان بهداشت جهانی قرار دارند.