پیش بینی روش های نوین تشخیص و درمان فشار خون شریانی ریوی با استفاده از روش های سیستم بیولوژی
چکیده
زمینه و هدف: بیماری فشار خون شریانی ریوی، بیماری رگ های نازک بوده که با فشار بالا و تنگی رگ ها همراه است و نهایتاً در بطن راست اختلال ایجاد می کند. این مطالعه با هدف یافتن روش های نوین مناسب تشخیصی و درمانی با استفاده از روش های مختلف سیستم بیولوژی و بیوانفورماتیک انجام شد. روش بررسی: در این مطالعه داده های میکرواری دو گروه (گروه سالم به عنوان کنترل و گروه فشار خون شریانی ریوی به عنوان گروه تیمار) توسط نرم افزار geo2r مقایسه شد. همچنین بررسی های پروتئین کینازی، فاکتورهای رونویسی، واکنش های پروتئینی، microrna و دارویی به ترتیب توسط پایگاه های داده ای kea، chea، gene2network،targetscan microrna و connectivity map (cmap) بر روی دو دسته ژن های افتراقی انجام گرفت. در نهایت، با اطلاعات به دست آمده، شبکه پروتئینی ژن های افتراقی فشار خون شریانی ریوی کشیده شد. یافته ها: فاکتورهای رونویسی suz12، sp1 و فاکتور رونویسی myc به ترتیب به عنوان فاکتورهای رونویسی مهم ژن های افزایش بیان یافته و کاهش بیان یافته، پیش بینی وگزارش شدند. همچنین کیناز pak3 و کیناز irak3 به ترتیب به عنوان کینازهای مهم ژن های افزایش بیان یافته و کاهش بیان یافته پیش بینی و pak3 جهت تشخیص سریع و کاندید درمان گزارش شد. به طور خلاصه پروستاگلاندین جی 2 (pgj2) با دوز 00001/0 مولار با مدت زمان هر 6 ساعت یک بار و microrna های mir-144 و mir-501 برای مهار ژن های افزایش بیان یافته بیماری فشار خون شریانی ریوی، پیش بینی و به عنوان کاندید درمان گزارش شدند. نتیجه گیری: با استفاده از ابزارهای سیستم بیولوژی می توان مسیر جدیدی را در راستای تشخیص و درمان بیماری فشار خون شریانی ریوی به کمک مارکر pak3، mir-144، mir-501 و داروی پروستاگلاندین j2 نشان داد.