مدل سازی گرایش دانشجویان دانشگاه علوم پزشکی اصفهان به تربیت دینی، بر اساس نظریه ی آیزن و فیش باین
چکیده
سابقه و اهداف: با توجه به اینکه، باور و رفتارهای مذهبی پزشک در نحوهی درمان او مؤثر است؛ از اینرو، تحقیق حاضر با هدف مدلسازی گرایش دانشجویان دانشگاه علوم پزشکی اصفهان به تربیت دینی انجام شده است. مواد و روش ها: در این مطالعهی توصیفی- همبستگی، 154 دانشجوی دانشگاه علوم پزشکی اصفهان با شیوهی نمونهگیری تصادفی ساده وارد مطالعه شدند. برای جمعآوری اطلاعات از پرسشنامهی محققساختهی روا و پایا (92/0α=) بر اساس متغیرهای مدل آیزن و فیش باین استفاده شد. برای بررسی دادهها نیز از تحلیل عاملی تأییدی بر پایهی معادلههای ساختاری، با استفاده از نرم افزار آماری amos استفاده شد. یافته ها: یافتههای پژوهش نشان داد مؤلفهی گرایش به تربیت دینی، با بار عاملی 41/0، بر مؤلفهی رفتار دینی تأثیرگذار است. افزون بر این، میزان همبستگی بین مؤلفهی گرایش با هنجارهای ذهنی نیز معنادار است(58/0). همچنین حیطهی هنجارهای ذهنی نیز با بار عاملی 78/0، بر مؤلفهی قصد از تربیت دینی و در نهایت همین حیطه نیز با بار عاملی 31/0، بر مؤلفهی رفتار دینی اثرگذار است. بر اساس نتیجهی پژوهش، مشخص شد عامل آموزش؛ با بار عاملی 77/0، بیشترین اهمیت را در میان عاملهای گرایش به تربیت دینی دارد؛ و مؤلفههای دوستان و آشنایان، خانواده و رسانه نیز به ترتیب در رتبههای بعدی اهمیت در مؤلفهی گرایش به تربیت دینی قرار گرفت. نتیجه گیری: با توجه به اینکه در این تحقیق عامل آموزش، تأثیرگذارترین بوده، بنابراین، توجه به این عامل در تربیت دینی پزشکان بسیار ضروری است.