مقاله

ایجاد نارسایی حاد کبدی تجربی ناشی از تتراکلرید کربن در مدل موش نژاد nmri

حسین زارع، hossein zare university of tehranدانشگاه تهران شهرام جمشیدی، shahram jamshidi university of tehranدانشگاه تهران عباس پیریایی، abbas piryaei shahidbeheshti university of medical sciencesدانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی محمدمهدی دهقان، mohammad mahdi dehghan university of tehranدانشگاه تهران فرهنگ ساسانی، farhang sasani university of tehranدانشگاه تهران صدیقه مولائی، sedigheh molaei blood transfusion research center،مؤسسه آموزشی و پژوهشی طب انتقال خون فاطمه نصیری

چکیده

زمینه و هدف: ایجاد مدل نارسایی حاد کبدی برای ارزیابی اثرات و بی خطر بودن روش های جایگزین پیوند کبد،به کار می رود. این مطالعه با هدف تعیین دوز مناسب تتراکلرید کربن برای ایجاد نارسایی حاد کبدی در موش نژاد nmri انجام شد. روش بررسی:در این مطالعه ابتدا در 5 گروه موش 6 تایی، تتراکلرید کربن محلول در روغن زیتون با دوزهای مختلف(به میزان 5/0، 1، 5/1، 2 و 5/2 میلی لیتر به ازای هر کیلوگرم وزن)به صورت داخل صفاقی تزریق گردید. پس از 24ساعت سطح سرمی آنزیم های کبدو وضعیت بافت کبد ارزیابی شد. برای بررسی میزان زنده مانی موش ها،تتراکلرید کربن با مقادیر ذکرشده به 6 گروه موش جدیدتزریق و این حیوانات طی 4 روز مورد مشاهده قرار گرفتند. جهت بررسیتأثیر سم در روزهای بعد، دوز تعیین شده به 24 موش جدید تزریق و ارزیابی های بافتی و سرمی تکرار شد. یافته ها: با افزایش دوز تتراکلرید کربن، سطح سرمی آنزیم های کبدی و درجه آسیب بافت کبدی افزایش یافت. مقادیر بیش از یکمیلی لیتر بر کیلوگرم تتراکلرید کربنباعث ایجاد آسیب حاد کبدی شد. همچنین در میزان یکمیلی لیتر بر کیلوگرم،مرگ و میرکم و در مقادیر بیش از 2میلی لیتر بر کیلوگرم، مرگ و میر شدید بود. در تزریق تتراکلرید کربن(با دوز 5/1میلی لیتر بر کیلوگرم)، حداکثر افزایش آنزیم های کبدی، 24 ساعت بعد ایجاد شد که به تدریج کاهش یافت. درجه آسیب کبدی در روزهای بعد از تزریق،تقریباًتا روز چهارم یکسان بود، ولی از 72 ساعت به بعد، فاز رژنراسیون کبدی آغاز گردید. نتیجه گیری: طبق نتایج این مطالعه، تزریق داخل صفاقی تتراکلرید کربن (با دوز 5/1میلی لیتر بر کیلوگرم) در یک نوبت، می تواند دوز مناسبی برای ایجاد مدل نارسایی حاد کبدی در موش نژادnmri باشد.

اسناد مشابه