اثرات تراتوژن لاموتریژین بر جنین موش
چکیده
مقدمه: یکی از مهمترین عوارض مصرف داروهای ضد صرع در دوران بارداری افزایش ناهنجاری های جنینی در نوزادان می باشد. جنین هایی که در معرض استفاده از این داروها قرار می گیرند ریسک ابتلا به ناهنجاری در آنها 10-7% می باشد در حالی که این نسبت در کل جامعه 4-2% است. لاموتریژین یکی از جدیدترین داروهای ضد صرع است که نسبت به داروهای ضد صرع قدیمی تر بر روی عوارض تراتوژنیک آن مطالعه کمتری انجام شده اغلب موارد این دارو را بدون عوارض تراتوژنیک گزارش کرده اند. اخیراً مواردی از ناهنجاری زایی این دارو در انسان گزارش شده است ولی گزارشها کم و متناقض بوده و الگوی خاصی از نوع ناهنجاریها ارائه نشده است. لذا این تحقیق با هدف تعیین اثرات تراتوژنیک دارو در جنین موش انجام شده است. روش بررسی: برای انجام کار موش های سوری حامله به چهار گروه تقسیم شدند. گروه اول (کنترل 1) هیچ ماده ای دریافت نکردند گروه دوم (کنترل 2) حلال اتانول به صورت داخل صفاقی دریافت کردند گروه سوم (مورد 1) mg/kg25 در سه دوز به روش داخل صفاقی دریافت کردند گروه چهارم (مورد 2) mg/kg75 لاموتریژین در سه دوز به روش داخل صفاقی دریافت کردند. شروع تزریق برای هر سه گروه 9 تا 18 حاملگی بود. در روز 18 جنینها از رحم مادر خارج شده پس از اندازه گیری قد و وزن؛ جنینها از نظر وجود ناهنجاریها (ناهنجاری های ستون مهره ها؛ ناهنجاری های اندام و ناهنجاری های جمجمه) بررسی شده و مشاهدات ثبت گردید. ناهنجاری های موجود در چهار گروه بررسی و به کمک نرم افزارspss مقایسه شدند. نتایج: نتایج در گروهی که mg/kg75-25 دارو دریافت کرده بودند کاهش قد و وزن و افزایش انواع ناهنجاری نسبت به گروه های کنترل 1 و 2 مشاهده گردید که با افزایش دوز و تزریق mg/kg 75 دارو این نسبت نیز افزایش یافت. نتیجه گیری: با توجه به داده ها می توان لاموتریژین را به عنوان یک ریسک فاکتور در بروز این ناهنجاری در جنین موش دانست. عده ای از محققین کاهش غلظت سرمی فولات و اسید آمینه متیونین را در بروز این ناهنجاریها مؤثر می دانند.