تأثیر یک دوره تمرین شنای استقامتی زیربیشینه و مسمومیت با کادمیوم در دوران بارداری بر پاسخ فاکتور رشد سلول کبدی رت های نوزاد
چکیده
زمینه و هدف: قرارگرفتن در معرض کادمیوم در ابتدای بارداری، اثراتی طولانی بر رشد و عملکرد کبد میگذارد. یکی از مسیرهایی که رشد و تکثیر کبد جنین را کنترل میکند، فاکتور رشد سلول کبدی (hgf)است. این پژوهش با هدف تعیین تأثیر یک دوره برنامه تمرین شنای استقامتی بر تغییرات سطوح فاکتور رشد سلول کبدی نوزادان موشهای باردار در معرض مسمومیت با کادمیوم انجام شد. روش بررسی:در اینپژوهشتجربی،32 موش صحرایی باردار با میانگین وزنی 20±200 گرم به چهار گروه (کنترل، تمرین، کادمیوم، تمرین- کادمیوم) تقسیم شدند. برنامه تمرینی در دوران بارداری 60 دقیقه شنا در روز و به مدت 5 روز در هفته بود. گروه کادمیوم از روز اول بارداری تا روز زایمان، کادمیوم کلراید را به صورت محلول در آب آشامیدنی (به میزان 400 میلیگرم بر کیلوگرم وزن بدن) دریافت کردند. گروه تمرین - کادمیوم همزمان با دریافت کادمیوم، برنامه تمرینی را اجرا کردند. نمونهگیری بافتی از کبد نوزادان 2 روز پس از تولد انجام گرفت و سطوح hgf با استفاده از روش elisa اندازهگیری شد. یافتهها:در این مطالعه، تفاوت میانگین مقادیر سطوح hgf گروه تجربی تمرین شنای استقامتی – کادمیوم و کنترل به لحاظ آماری معنیدار نبود (797/0=p)، اما در گروه کادمیوم، افزایش معنی داری در سطوح hgf(025/0=p) کبد نوزادان مشاهده شد. نتیجهگیری: نتایج این مطالعه نشان دادتمرین شنای استقامتی در تعدیل کاهش سطوح hgfناشی از مسمومیت با کادمیوم کبد نوزادان می تواند مؤثر باشد.