موفقیت بارداری بدنبال مصرف متفورمین در بیماران با سندرم تخمدان پلیکیستیک(pcos) تحت درمان با art
چکیده
ناباروری با شیوع حدود 15% یکی از مشکلات عمده جامعه بوده که گاهی در طولانی مدت تداوم زندگی خانوادگی را تهدید میکند. یکی از شایعترین علل ناباروری در زنان، علل تخمدانی به خصوص سندرم تخمدان پلیکیستیک میباشد. از آنجائیکه در این بیماران متفورمین از طریق کاهش سطح انسولین ممکن است سبب بهبود تعداد و کیفیت تخمکها و افزایش میزان باروری گردد، این مطالعه با هدف بررسی تأثیر متفورمین در بهبود پاسخ بیماران سندرم تخمدان پلیکیستیک در سیکل art صورت گرفت. این مطالعه به صورت کلینیکی-تصادفی برروی 100 بیمار مراجعه کننده نابارور مبتلا به سندرم تخمدان پلیکیستیک، به بیمارستان شریعتی شهر تهران در طی سال 79-1378 انجام شد. افراد بر اساس معیارهای ورود به مطالعه، به دو گروه (a، 44 نفر و b، 46 نفر) به صورت تصادفی تقسیم شدند و 10 بیمار به دلیل عدم استفاده صحیح از داروها از مطالعه حذف گردیدند. در گروه a علاوه بر پروتکل بلندمدت برای تحریک تخمککذاری، متفورمین با دوز mg 500 سه بار در روز تجویز شد و یافتهها با استفاده ازشاخصهای آماری و آزمون آماری t-test و مجذور کای مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند و 05/0p< معنیدار تلقی شد. نتایج نشان داد سطح استرادیول در گروه a بطور متوسط ml/pg 1056±2159 و در گروه b pg/ml1050± 2842 بود و اختلاف معنیدار وجود داشت(002/0p=). میزان hmg مصرفی در گروه a 6/7±23 آمپول و در گروه b 12/8±34/31 آمپول بود و بین دو گروه اختلاف معنیداری وجود داشت(001/0p=). تعداد تخمکها اختلاف معنیدار نداشتند، ولی از نظر تعداد تخمکهای نارس (ژرمینال وزیکول) اختلاف معنیدار بوده است (047/0p=). از نظر طول مدت درمان، تعداد تخمک و تعداد بارداری اختلاف معنیدار بین دو گروه دیده نشد. بنابراین با توجه به یافتههای فوق متفورمین قادر خواهد بود از طریق کاهش میزان مقاومت به انسولین و هیپرآندروژنیسم در افراد مبتلا به سندرم تخمدان پلیکیستیک سبب کاهش واضح در سطح استرادیول سرم و میزان hmg مصرفی در این بیماران شده و در بهبود کیفیت تخمکها تاثیر میگذارد.