مقایسه تأثیر عصاره ریشه ختمی (althea officinalis) و گلی بنکلامید هیدروالکلی بر میزان قند خون در موش های صحرایی نر دیابتی شده با استرپتوزوتوسین
چکیده
زمینه و هدف: دیابت شیرین یک ناهنجاری و اختلال در ترشح انسولین است و با افزایش قند خون تشخیص داده می شود. اساس درمان بیماری دیابت، تجویز انسولین و برخی ترکیبات کاهنده قند خون می باشد که با توجه به عوارض جانبی آن، استفاده از داروهای گیاهی بیشتر مورد توجه قرار گرفته است.این مطالعه با هدف تعیین اثر عصاره ریشه ختمی بر کاهش قند خون در رت های دیابتی انجام شد. روش بررسی:در این مطالعه از 36 سر رت بالغ با وزن متوسط 250-180 گرم در 6 گروه 6تایی استفاده شد. بیماری دیابت با تزریق داخل صفاقی داروی استرپتوزوتوسین (به میزان40 میلی گرم بر کیلوگرم) به حیواناتالقا شد. عصاره با دوز 200میلی گرم بر کیلوگرم، به صورت داخل صفاقی به رت های دیابتی در طول6 هفته تزریق گردید. همچنین اثر داروی گلی بنکلامید با عصاره ختمی در طی 40 روز مورد مقایسه قرار گرفت. داده ها با استفادهازآزمون واریانس یک طرفهمختلط (اندازه گیری هایمکرردرگروه هایمستقل) تجزیه و تحلیل شدند. یافته ها:در این بررسی،بین میزان قند خون در گروه تحت درمان با عصاره پس از پایان دوره نسبت به گروه درمان با گلی بنکلامید (با دوز 5/0 میلی گرم بر کیلوگرم)، اختلاف آماری معنی داری وجودنداشت. نتیجه گیری: براساس نتایج این مطالعه، عصارهآبیریشهختمیدارایاثرهیپوگلیسمیک در موش های صحرایی دیابتی شده می باشد که ایناثر ازطریق ترکیبات مهم موجود در ریشه ختمی از جمله پکتین،آنتوسیانین، سیانیدین و دی اکسی بنزوئیک اسید اعمال می شود.