مقاله

تأثیر ضدباکتریایی دندریمر پلی پروپیلن ایمین- g۲بر اشرشیا کلی، آنتروباکتر کلواکه، باسیلوس سوبتیلیس و استافیلوکوکوس اورئوس

چکیده

زمینه و هدف: دندریمرها طبقه جدیدی از درشت مولکول های مصنوعی هستند که در شاخه پزشکی کاربردهای فراوانی دارند. این مطالعه با هدف تعیین اثرات ضدباکتریایی دندریمر پلی پروپیلن ایمین - g2 در برابر برخی گونه های باکتریایی انجام شد. روش بررسی: در این مطالعه، اثرات ضدباکتریایی دندریمر پلی پروپیلن ایمین - g2 به روش انتشار دیسک و رقت لوله ای بررسی شد. دندریمر پلی پروپیلن ایمین - g2 با غلظت های 5/0، 5، 50 و 500 میکروگرم بر میلی لیتر بر روی دیسک های بلانک تلقیح و در محیط کشت مولر هینتون آگار قرار داده شدند. با تلقیح باکتری ها مطابق با غلظت استاندارد 5/0 مک فارلند، هاله های عدم رشد بررسی شد. حداقل غلظت بازدارندگی و کشندگی دندریمر پلی پروپیلن ایمین -g2 ، به روش رقت لوله ای در محیط کشت نوترینت براث در غلظت های 05/0، 5/0، 5، 50 و 500 میکروگرم بر میلی لیتر تعیین گردید. یافته ها: در این مطالعه، تأثیر دندریمر با افزایش غلظت آنها در دیسک افزایش یافت. قطر هاله عدم رشد در غلظت 500 میکروگرم بر میلی لیتر برای اشرشیا کلی، آنتروباکتر کلواکه، باسیلوس سوبتیلیس و استافیلوکوکوس اورئوس به ترتیب برابر 19، 20، 25 و 21 میلی متر به دست آمد. حداقلغلظتبازدارندگیبرایآنتروباکتر کلواکه،باسیلوسسوبتیلیسواستافیلوکوکوس اورئوسبرابر5 میکروگرم بر میلی لیتر وبرایاشرشیا کلیبرابر50 میکروگرم بر میلی لیتر بود. همچنینحداقلغلظتکشندگیبرایباسیلوسسوبتیلیسواستافیلوکوکوس اورئوس برابر50 میکروگرم بر میلی لیتر وبرایباکتری هایاشرشیا کلیوآنتروباکتر کلواکه برابر500 میکروگرم بر میلی لیترتعیین شد. نتیجه گیری: نتایج این مطالعه نشان داد دندریمر پلی پروپیلن ایمین - g2 دارای اثرات ضدباکتریایی است. با این حال استفاده از دندریمر برای گندزدایی آب آشامیدنی نیازمند مطالعات بیشتر و وسیع تری می باشد.

اسناد مشابه