مقاله

مقایسه درک بیماران مبتلا به دیابت تیپ دو و خانواده آن ها از مراقبت های پیگیر در بیمارستان های علوم پزشکی اصفهان در سال ۱۳۹۳

دانلود متن کاملرایگان، با حساب کاربری؛ ثبت نام با گوگل چند ثانیه است

چکیده

مقدمه و هدف: مراقبت پیگیر عبارت است از فرآیندی منظم و مستمر برای برقراری ارتباط مؤثر، متعامل و پیگیر بین مددجو به عنوان عامل مراقبت پیگیر و ارائه دهنده خدمات بهداشتی مراقبتی (پرستار) برای شناخت نیازها، مشکلات و حساس سازی مددجویان، برای قبول و انجام رفتارهای مداوم بهداشتی و کمک به حفظ بهبودی و ارتقاء سلامتی آن ها است. این مطالعه با هدف تعیین مقایسه درک بیماران مبتلا به دیابت نوع دو و خانواده آن ها از مراقبت های پیگیر در بیماران مراجعه کننده به بیمارستان های علوم پزشکی شهر اصفهان انجام شده است. مواد و روش ها : این تحقیق مطالعه ای توصیفی تحلیلی است، واحدهای مورد پژوهش شامل 140 بیمار مبتلا به دیابت نوع دو و 140 نفر از اعضای خانواده آن ها بودند که در بیمارستان های علوم پزشکی اصفهان (الزهرا، امین، خورشید، عیسی بن مریم) در سال 1393 بستری و در طول این مدت و بعد از ترخیص مراقبت های پیگیر را دریافت کرده بودند. ابزار جمع آوری اطلاعات پرسشنامه بود که بعد از انجام روایی و پایایی مورد استفاده قرار گرفت. تجزیه وتحلیل اطلاعات با استفاده از نرم افزار spss و از آمارهای توصیفی و استنباطی (آزمون friedman و همبستگی) انجام شد. یافته ها : یافته های این مطالعه نشان داد که در عضو خانواده میانگین درک از آشناسازی 74/14±(32/54)، و حساس سازی 61/8±(57/17) بالاتر از بیمار است؛ اما در بیماران میانگین درک از کنترل 39/23 ± (62/104) و ارزشیابی 03/7 ± (49/33) بالاتر از عضو خانواده است. بحث و نتیجه گیری: با توجه به یافته های این پژوهش درگیر کردن بیمار و خانواده در خصوص اجرای رویکرد مراقبت مداوم و شناسایی عوارض کوتاه مدت و طولانی مدت بیماری می تواند باعث درک بیشتر بیمار و خانواده از بیماری و اجرای صحیح برنامه مراقبتی از جانب آنان شود. لذا پرستاران باید در مرحله حساس سازی، برنامه های آموزشی مشترک مختص بیمار و عضو خانواده را اجرا کنند.

اسناد مشابه