شیوع افسردگی و اضطراب در بیماران دیابتی مراجعه کننده به بیمارستان های طالقانی آبادان و ولیعصر خرمشهر در سال ۱۳۹۰
چکیده
مقدمه و هدف: افسردگی و اضطراب از اختلالات روانی شایع در جوامع انسانی به شمار میرود که میتواند بر روی پیشآگهی بیماران دیابتی تاثیر قابل توجهی بگذارد. لذا این مطالعه با هدف شیوع افسردگی و اضطراب در بیماران دیابتی مراجعه کننده به بیمارستانهای طالقانی آبادان و ولیعصر خرمشهر در سال 1390 انجام شده است. مواد و روش ها: این مطالعه از نوع توصیفی- مقطعی و نمونهگیری به روش نمونه در دسترس انجام گرفته است، حجم نمونه در این مطالعه شامل 102 نفر بیمار دیابتی مراجعه کننده به بیمارستان طالقانی آبادان و ولیعصر خرمشهر بوده است. ابزار گردآوری دادهها پرسشنامه بوده و از سه بخش اطلاعات دموگرافیک، پرسشنامه افسردگی بک و پرسشنامه اضطراب اشپیل برگر تشکیل شده بود. تجزیه و تحلیل دادهها با استفاده از نرمافزارspss ویرایش17و آزمونهای آماری کای دو، t-test و آنالیز واریانس یکطرفه انجام شد. یافته ها: از 102 بیمار مبتلا به دیابت شرکت کننده در این مطالعه، 8/60 درصد مونث، 75 درصد متاهل، 1/45 درصد بی سواد، 5/54 درصد غیرشاغل، 3/87 درصد مبتلا به دیابت نوع دو، میانگین مدت ابتلا به دیابت 10/7±13/10 سال بودند. در این مطالعه 9/56 درصد دارای اضطراب متوسط و 4/42 درصد دارای افسردگی شدید بودند. نتایج نشان داد که بین افسردگی با وضعیت تاهل (01/0p˂)، سطح تحصیلات (01/0p˂) و مدت ابتلا به دیابت (05/0p=) و همچنین بین اضطراب با جنس (01/0p˂)، وضعت تاهل (01/0p˂) و مدت ابتلا به دیابت (05/0p˂) از نظر آماری ارتباط معنیداری وجود دارد. بحث و نتیجهگیری: نتایج این مطالعه نشان داد که میزان اضطراب و افسردگی در بیماران دیابتی شرکت کننده در این مطالعه بالا بوده که میتواند سلامت آنان را به مخاطره اندازد. با توجه به این موضوع، اهمیت وجود مراکز مشاوره و رواندرمانی در مراکز و کلینیکهای دیابت روشن میگردد.